Review Deperados Cavemanrun

3
  • Alpha-Rating

  • Beoordeeld 2.5 sterren
  • Prima
  • 4.33/5 Gem. score

  • Beoordeeld 3 sterren3 Beoordelingen

  • Review Desperados Cavemanrun
  • Gepost op: : 22 juni 2015
  • Laatst aangepast: 7 december 2015
  • Faciliteiten
    Schrijver: %
    Gebruiker: 67%
  • Warming-up
    Schrijver: %
    Gebruiker: 74%
  • Parcours & Locatie
    Schrijver: %
    Gebruiker: 72%
  • Bewegwijzering
    Schrijver: %
    Gebruiker: 66%
  • Zwaarheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 81%
  • Modder
    Schrijver: %
    Gebruiker: 61%
  • Veiligheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 53%
  • Prijs/kwaliteit-verhouding
    Schrijver: %
    Gebruiker: 76%

Conclusie:

Review Desperados Cavemanrun

Het lijkt deze maand wel de maand van Limburg met verschillende runs zoals Venlo Stormt, Battle of Maestricht en natuurlijk de Desperados Cavemanrun.  Aan de laatst genoemde heb ik dit weekend deelgenomen, hieronder mijn verslag in de Review Deperados Cavemanrun.

Een thuiswedstrijd

In Nederland zijn veel runs maar om hier te komen moet ik als Limburger vaak ver reizen, wat ik zeker over heb voor deze leuke sport. Dit weekend was het anders. Valkenburg (15 minuten rijden), een mooie plaats met de grotten, stond paraat voor de tweede editie van de Desperados Cavemanrun.

Voorbereiding op een top dag

Steeds vaker sta ik als vrijwilliger langs het parcours om deelnemers maar zeker ook DMM-leden aan te moedigen en te instrueren bij een obstakel. Bij aankomst kreeg ik de instructies en een leuk crew shirt om herkenbaar langs het parcours te staan. Ik mocht eerst een rondje maken over het parcours en zou de rest van de dag bij het finish obstakel staan.

Review Desperados Cavemanrun

Een feestelijk begin

Nadat ik me omgekleed had voor de run kwamen er bekende gezichten langs. Zoals altijd even groeten, bijkletsen en elkaar voorzien van goede en positieve energie. Deze dag was een speciale want de enige echte Dutch Mud Pirate Jim was jarig. Met een feestelijk liedje wensten we hem proficiat en zoals het gezegde klinkt, wie jarig is trakteert, genoten we van heerlijk bananenbrood.

Caveman VS sterkste man van Nederland

Na de opwarming vertrokken we onder luid applaus naar het eerste obstakel. Springend over een aantal biervaten mochten we meteen genieten van het steile en heuvelige landschap. Via steile trappen en heuvels kwamen we aan bij de ingang van de grotten. Voordat we hierin mochten moesten we eerst langs Alex Moonen komen. De sterkste man van Nederland probeerden je tegen te houden met een aantal knotsen. Met een soepele schijnbeweging sprong ik langs hem en dook de grotten van Valkenburg in die spectaculair verlicht waren met mooie projecties en licht effecten.

Review Desperados Cavemanrun

De slopende Cauberg

Eenmaal uit de grotten mochten we de welbekende Cauberg op rennen. Door de steile stijgingspercentage van maarliefst 5% kregen mijn kuitjes meteen een flinke uitdaging. Opgeven is geen optie, dus met de tandjes op elkaar klom ik naar boven. Na nog een stukje bergop door het bos kwamen we uit bij de volgende obstakels.

Een handje vol obstakels

Eenmaal boven stonden er verschillende obstakels kort op elkaar op ons te wachten. Klauterend over een net en via de bagage ruimte van een bus kwam ik uit bij de monkeybars. Het mooie was dat je twee verschillende had, de bekende rechte en een speciale waarbij de bars verticaal hingen, een moeilijke variant waarbij grip de hoofdzaak was. Met een verbazende smile op mijn gezicht haalde ik deze mooie variant. Hierna mochten we door de bandenstapel kruipen en gleden we door 2 ronddraaiende houten constructies. Vervolgens mocht je over een balk balanceren en via een aantal houten hekjes de route vervolgen. Na een aantal houten wanden kregen we een zak gevuld met grind die we moesten meenemen over een parcours gevuld met tractorbanden. De obstakels bleven maar verschijnen, zo mochten we nog door een container gevuld met water en door een kamer gevuld met schuim.

Review Desperados Cavemanrun

Bossen, heuvels en enorme steile trappen

Na een groot aantal obstakels mochten we ons stukbijten op het ruige terrein in de bossen. Via lange trappen mochten we naar boven waarna we weer via smalle paden naar beneden mochten rennen.

Nog meer grote obstakels

Eenmaal uit het bos kwamen we uit bij een ander groot terrein dat gevuld was met meerdere obstakels. Zo was er een ramp gebouwd die je op moest sprinten, een evenwichtsbalk, mud trenches, netten en hekken waar je onder moest tijgeren en een aantal walls.

Terug naar de wildernis

We mochten weer de natuur in en vervolgden de weg door de weilanden. Door een aantal rivieren met sterke stromingen kregen de kuiten weer pijn te verduren. Gelukkig kwam ik tijdens dit stukje trail toch een aantal kleine obstakels tegen zoals wandjes en spinnenweb van touwen.

The cavepit

Eenmaal weer uit het bos kwam ik bij een verzorgspost, nam een slokje water en kroop door een tent gevuld met attributen zoals houten balken, kettingen, houten touwladders en rubberen banden. Nog even over een rij hekjes springen en via steile afdalingen op weg naar de laatste obstakels.

Review Desperados Cavemanrun

De laatste loodjes

Onder het applaus van veel publiek sprong ik over een aantal balken en dook in een klein zwembadje. Snel klom ik uit het water en baande een weg naar het laatste obstakel. Kruipend onder een steiger door kwam ik uit bij een aantal containers gevuld met water. De bedoeling was om via de randen van de containers balancerend naar de overkant te komen (dit werd later moeilijker omdat kinderen met een enorme bal aan een touw de deelnemers er af konden kegelen). Ik zag hier geen uitdaging in en improviseerde een variant. Zittend op de ballen sleurde ik mijn lichaam van de ene naar de andere bal om droog aan de overkant te komen.

Een zoetig einde

Het einde was inzicht. Ik klom via netten de steiger op en kwam aan bij de glijbaan. Ik gleed naar beneden en belandde in een grote bak gevuld met popcorn. Na een pittige run gevuld met veel leuke obstakels was dit toch wel een van de leukste finishes van alle runs die ik tot nu toe heb gedaan.

Conclusie

Na de run heb ik me snel omgekleed en heb ik voor de rest van de dag bij het finish obstakel toezicht gehouden. Dit resulteerde in een goede sfeer waarbij ik veel Dutch mud men/chicks kon aanmoedigen naar de finish. Deze run is goed verbeterd ten opzichte van vorig jaar. Heb je zin in een stevige run met een mooi landschap en vernieuwende obstakels dan mag je de volgende editie zeker niet missen.

Positieve punten

  • Het aantal obstakels waren verdubbeld t.o.v. vorig jaar.
  • De obstakels waren uitdagender en groter.
  • Gezellige sfeer vooral bij de terreinen met veel obstakels.
  • Grotten en de sterkste man van Nederland waren speciaal.
  • Veel vrijwilligers die de deelnemers/obstakels in de gaten hielden

Aandachtspunten

  • Meer punten met water, ook naast het redbull energy point
  • Meer kijken naar de veiligheid van obstakels.
  • Beter bewegwijzering (ik zag het verschil tussen 6 en 9km niet)

 

Share.

About Author

3 reacties

  1. Eddy-Paul Bakker4 on

    prachtige locatie, leuke obstakels. Puntje van aandacht bij meerdere houten muren hebben we losse en uitstekende schroeven verwijderd. Verder waren de warme douches super geweest als er ook water uit zou komen. Al met al een hele leuke dag gehad.

  2. Er moet meer gelet worden onder veiligheid veel obstakels waren gesloten op het moment dat ik en mijn broer aankwamen. En er moet een een echte finish ontvangst zijn. Nu kwamen we binnen tussen de etende toeschouwers en was je een beetje vervreemd dat je binnen was.

Leave A Reply

X