Review: Tough Ten Miles 2013

0

1020002_10151709908761499_1923993135_oAfgelopen zaterdag was de eerste editie van de Tough Ten Miles en ik kan wel verklappen dat ik hoop dat er volgend jaar weer eentje is. Jeffrey had andere verplichtingen vandaag, dus ik was in mijn eentje naar Brabant gereisd. Bij aankomst stonden er een aantal vrijwilligers op straat die me naar een (gratis) parkeerplek stuurden. Bij binnenkomst stond alles prima aangegeven (kleedruimte, toiletten, ophalen startnummer, etc.) De kidsrun was net gelopen en de diverse categorieën werden gehuldigd en kregen een mooie trofee van hout mee.


Op basis van je naam kreeg je je startnummer en goodiebag uitgereikt. Hierin zat onder andere water, sportdrank, wat te eten, de route en het t-shirt (wat helaas van katoen is, dus iets minder geschikt om in te lopen.) Ook kon er voor en na de race gratis (warme of koude) pasta gegeten worden als deelnemer. Er was ook aan de vegetariërs gedacht, complimenten daarvoor. Het omkleden kon in een soort van sportkantine en op die plek kon je je tas ook achterlaten, helaas niet bewaakt. Het hele evenement vond overigens plaats op een soort van camping waar dus ook diverse mogelijkheden tot douchen waren achteraf.

1020800_10151709906086499_1996759076_o

Om 13.00 uur was de start van de 10 mijl en na het aftellen van 10 naar 0 sprinte iedereen weg. We waren verteld dat we twee rondes moesten lopen en op de finish even mochten stoppen zodat de fotograaf ons (en de gelopen tijd) op de foto kon zetten. De eerste obstakels bestonden uit een soort van tranches die we kennen van de Mud Masters. Zelf ben ik hier absoluut fan van en van mij hadden ze nog wel net iets breder gemogen zodat je gegarandeerd nat werd. Dat was met het zonnige weer geen probleem. Vervolgens hebben we diverse obstakels gehad, onder andere twee planken waar we omhoog konden rennen om vervolgens (in de eerste ronde) de bel te luiden die boven aan een kraan hing. Daarna ging het even mis. Ik liep op de derde plek en we besloten met zijn drieën collectief om de linten te volgen. De linten waren wel een soort halve afsplitsing van het parcours, maar gingen over een obstakelsparcours met mooie heuvels. Nadat we na een minuut of twee iemand van de organisatie hoorden schreeuwen en niemand anders op de route zagen wisten we dat we fout zaten. De linten bleken uitgezet te zijn voor een veldrit. Jammer maar helaas, het parcours ging verder en ik doe dit voor de fun.


Ik kan me verder nog twee schuine klimwanden herinneren, autobanden, hooibalen en voor het eerst in wie weet hoeveel jaren mocht ik weer eens door een ballenbak! Een ander obstakel van de route welke ik altijd graag voorbij zie komen is een helling met zeil die natgespoten wordt zodat je lekker hard glijdt. Deze dien je overigens op je buik te nemen 😉 Tussendoor waren er voldoende verzorgingsposten met drank en bananen, dus ook daar was prima rekening mee gehouden. Onderweg kwamen we ook nog wat sloten tegen waar je eventueel met behulp van een pallet weer uit kon klimmen. De 50 meter door de sloot lopen was met het warme weer heerlijk. Ook het zwembad onderweg was een mooi moment om even af te koelen. Tussen de obstakels door zaten soms behoorlijke stukken om te hardlopen, maar dat hoort ook wel als je aan de 16 kilometer wilt komen. Deze paden waren meestal onverhard door aardappelvelden en weilanden. Qua modder was er niet extreem veel, maar het laatste modderobstakel bestond wel uit topmodder waar je goed in vastgezogen werd. Daar houden we als Dutch Mud Men wel van!

400731_344005375727275_67712360_n

De finish werd vastgehouden door een tractor en stiekem hoopte ik dat dit ook een obstakels was, helaas mochten we er langsaf lopen. De finish was boven op een hooibaal alwaar we mochten poseren voor de fotograaf die je startnummer (oeps, verloren tijdens mijn buikslide) en tijd fotografeerde. Deze foto’s kun je hier terugvinden.
1004167_10151709912076499_1979179564_o

Als ik dan toch twee verbeterpunten mag geven zijn het deze. Ten eerste, zorg voor een bewaakte garderobe. Lopers mochten hun tas achterlaten in de kleedruimte, maar er was geen bewaking. Tijdens het lopen wil je niet dat je je zorgen hoeft te maken of je spullen nog wel in de kleedruimte staan. Ten tweede de bewegwijzering. Deze was voor 98% op orde, maar net dat laatste stukje kan voor veel niet-recreatieve lopers frustrerend zijn. Eigenlijk zou je als organisatie één keer de hele run op snelheid moeten lopen en bij elk punt waar je ook maar een beetje twijfel hebt een extra lint op moeten hangen of desnoods een vrijwilliger neer moeten zetten.

Al met al was het een erg leuk evenement met mooie obstakels en een goede organisatie. Hopelijk keert hij volgend jaar terug, ik ben er dan zeker weer bij!

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

begon in 2012 met een simpele kalender op Obstakels.com. In 2013 kwamen daar schoenen en kleding bij op DutchMudMen.com. Sinds 2016 is er een heuse fysieke obstacle run store en wordt er hard gewerkt aan de volgende stap van Obstakels.com!

Leave A Reply

X