Review Tough Ten Miles – Winter Challenge

2

Afgelopen zaterdag (8 februari 2014) was het weer raak. Voor de meeste leden van Team Dutch Mud Men was het de eerste obstakelrun van het nieuwe jaar. Dit was natuurlijk een mooie aangelegenheid om te kijken of zij hun goede voornemens ook daadwerkelijk zijn nagekomen, of dat zij de strijd al vroeg in het jaar hebben opgegeven.

In aanloop naar de run

De obstakelrun Tough Ten Miles vond plaats op het landgoed De Wilmersberg – De Lutte in Oldenzaal. De informatie-voorziening liep via de website van Tough Ten Miles en Facebook. De benodigde informatie werd tevens een aantal dagen voor de run per e-mail aan de desbetreffende deelnemers verstuurd. De informatie was helder en ruimschoots voldoende.

In de kelder van het landgoed De Wilmersberg konden dames en heren zich gescheiden omkleden. Iedere deelnemer kon maximaal 1 tas inleveren bij de speciale bagageopslag. Er was eveneens gelegenheid om een hapje en een drankje te nuttigen.

Tot slot waren er ook een intape- en EHBO-post. Bepaalde gewrichten konden op een professionele manier preventief worden ingetaped en eventuele blessures konden worden verzorgd.

Er was geen individuele tijdsregistratie. Wel stonden er tijdsklokken bij de eindhindernis. De beste Tough Man en Dirty Lady van de 5 miles en van de 10 miles ontvingen een prijs.

Leuk extraatje…

Samen met je groep kon je deelnemen aan een aantal ‘group Challenges’. Er kon worden deelgenomen aan de volgende challenges: toughest group, gelikeste group, biggest group en dress to impress. Won je een van deze uitdagingen, dan kon er een Tough Stamppot met de groep in ontvangst genomen worden.

Dat laten wij ons, als leden van Team Dutch Mud Men, natuurlijk geen tweede keer zeggen. Er werd fanatiek gedeeld en geliked op Facebook. Of we één (of meerdere) uitdagingen hebben gewonnen, bewaar ik even tot aan het einde.

Review Tough Ten Miles obstacle run zelf

Er was een route uitgezet van 5 Miles oftewel 8 kilometer. De Ten Miles deelnemers liepen deze route dus tweemaal. Om 14.00 uur mochten we van start over het parcours van 16 kilometer. De 8 kilometer startte een kwartier later.

Bij de start werden de fakkels van Team DMM aangestoken. Dit zorgde voor mooi veel oranje rook. Eveneens was dit natuurlijk onze tactiek om andere groepen alvast achter ons te laten en de toughest group prijs te winnen ;).

Na een paar honderd meter kwamen de eerste obstakels al. Twee houten muren waarover je moest klimmen, vervolgens volgde de monkeybars, onder een zeil lopen en door paaltjes zigzaggen. We liepen over verharde wegen, bospaadjes en greppels vol met water.

Op een gegeven moment kwam er een obstakel waarbij er een touw gespannen was tussen twee bomen. Om een nat pak te voorkomen was het zaak om via dit touw de overkant te halen.

Bij de volgende hindernis stonden de touwen weer centraal. Twee touwen parallel gespannen met een kleine meter tot anderhalve meter van elkaar verwijderd. Deze touwen overbrugden het water. Deze twee touwen zelf werden verbonden met kleine touwtjes. De strakke touwen waren de handvaten en de tussentouwen dienden als “traptreden”. Omdat de touwen loshingen werd de lenigheid bij de overstap behoorlijk getest. Tot slot van de reeks touwen/netten, was er een net over het water gespannen. Hierna volgde er weer een boel modderige bospaden.

In het midden van de run was er een veld waarop een parcours was aangelegd met linten. Aan het begin van het parcours moest je een autoband meenemen. Stukje rennen, vervolgens tijgeren met de band onder de linten door, om vervolgens onder en over tonnen te manoeuvreren. Hierna mocht je de band weer doneren aan de organisatie.

Het laatste gedeelte van de race mochten we onder andere weer in een net klimmen. Daarna een klein stukje joggen/rennen of sprinten naar de boerderij. Wederom afhankelijk van de goede voornemens. Aan het begin van de boerderij kon je snel een bak water of sap in je gezicht slingeren en weer verder ploeteren over hooibalen, tractorbanden en modderige paadjes. Tijdens het verlaten van de boerderij werden we aangemoedigd door een mooie, grote groep dames, waarvan het grootste deel waarschijnlijk Bertha heet; koeien dus.

Eenmaal van het erf af liep je een stukje omhoog. Daarna mocht je weer over akkerbouw velden ploeteren. En dat was ploeteren kan ik je vertellen. Nog een paar boomstammen en een hek over en toen kwam de finish in zicht. De finish was te bereiken door van een luchtkussen te glijden.

Na de run

Bij de finish stond een fotograaf klaar, draaide er muziek en stonden er cateringskraampjes. Iets verderop was er de gelegenheid om in bad te gaan. Jawel, in bad te gaan! Het water was weliswaar lauw, maar toch zeker warm genoeg om lekker op te warmen. Het was inmiddels wel omgetoverd tot een lekker bruin modderbad. Ach.. er zijn mensen die goud geld voor een modderbad/kuur betalen. Tevens waren er hierna voor de echte levensgenieters twee bubbelbaden beschikbaar.

Daarnaast was er, in tegenstelling tot menig andere obstakelrun, de mogelijkheid om te douchen. Er waren ongeveer 15 doucheruimtes. Wie slim dacht te zijn en aan de achterzijde ging douchen, ging een koude verrassing tegemoet. De douches aan de voorkant hadden warm water, de douches aan de achterkant echter niet. Maar wat is er nou mooier dan de Tough Ten Miles af te sluiten met een Tough Cold Shower!?

Het gevoel wat er bij iedereen leefde was positief. Iedereen vond het een mooie en redelijk zware run met een paar verbeterpuntjes.

Heeft Team DMM een Tough Stamppot weten te veroveren?

Jazeker! Team DMM heeft de meest gelikeste group challenge gewonnen. Na afloop zaten de leden van Team DMM dan ook lekker aan de stamppot. Er was keuze uit hutspot, boerenkool en zuurkool. Daarnaast waren er worstjes, gebraden vlees en andere aanvullingen mogelijk.

Tough Ten Miles

Plus- en verbeterpunten.

Elke run kent zijn kleine verbeterpunten en dat was hier natuurlijk niet anders. Wellicht kan de moeilijkheidsgraad van de obstakels volgend jaar een beetje omhoog worden geschroefd. Er ontbraken toch een aantal uitdagendere obstakels (bijv. tijgeren door buizen, hogere muren, diepe trenches, zwemmen, klimobstakels en obstakels waarbij teamwork is vereist)

Uiteraard ook positieve punten voor de Tough Ten Miles obstacle run. Aan vrijwilligers was er bij deze run bijvoorbeeld zeker geen tekort. We zijn er onderweg een hoop tegen gekomen, die ons de goede kant op stuurden. Het terrein was mede dankzij de regen een ideale glibberlocatie voor een obstakelrun. Het kuuroord aan het einde is ook een luxe die we niet veel tegen komen bij andere runs.

Conclusie

Mooie run, prachtige locatie en prima georganiseerd. Ondanks dat sommige obstakels wel iets uitdagender mochten hebben wij genoten van deze run. De stamppoten smaakten heerlijk en hopelijk kunnen wij onze maagjes hier volgend jaar opnieuw mee vullen.

Zelf je review achterlaten doe je hier bij #RateYourRun. De foto’s komen later.

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

is een relatieve nieuwkomer op het gebied van obstakel running. Maar in 2013 een mooie lijst runs achter haar naam gezet. Ook voor 2014 staan er een hoop runs in de agenda in zowel binnen- als buitenland. Nadat ze de smaak te pakken heeft gekregen, is het haar missie geworden om zoveel mogelijk mensen te besmetten met het obstacle-virus.

2 reacties

  1. Pingback: Laatste kaartjes Mud Masters Haarlemmermeer - Obstakels.com

  2. Pingback: Tough Ten Miles: Alle foto's, video's en uitslagen - Obstakels.com

Leave A Reply

X