Review Nuts Challenge in Engeland

1

Een aantal maanden geleden werden we door de organisatie van The Nuts Challenge uitgenodigd om mee te doen aan het evenement in Engeland, ter hoogte van Londen. Het is een permanent parcours van 7 km lang. Dat lijkt niet veel, maar wanneer je bedenkt dat er meer dan 100 obstakels je in de weg staan wordt het al een heel ander verhaal. We hadden ons ingeschreven voor de Tough Nuts, 4 rondes dus 28 km.

De reis

Zaterdagochtend vertrokken we aan het begin van de ochtend richting Engeland. Met z’n drieën reden we richting de tunnel in Calais om over te steken. En van daar was het nog maar anderhalf uur rijden. Er zouden nog drie Belgen met ons meedoen maar die zagen we pas op het terrein zelf.

Met een zeer warm en vriendelijk onthaal werden we welkom geheten door de mensen achter van de organisatie. We werden uitgenodigd om met hen gezellig wat te drinken in de lokale pub en om een hapje te eten. We konden slapen op veldbedjes in een verwarmde tent die overdag door de EHBO gebruikt wordt. Erg gastvrij allemaal.

Het evenement vind plaats nabij het kleine maar gezellige dorpje Dorking. Een kleine 6 uur rijden vanaf Nederland en een kwartier vanaf het vliegveld London Gatwick. Handig dat het zo makkelijk te bereiken is, want hier willen we zeker nog een keer terug komen.

Nuts Challenge

Zondagochtend was het al vroeg erg gezellig. Leuk om de Engelse topatleten te zien die meedoen in de Mudstacle League. De stemming zat er goed in. Tijdens een interview voor de video van Mudstacle wisten we nog vol goede moed te vertellen dat we op z’n minst 4 rondes zouden doen. Want hoe zwaar kan een parcours van 7km nou zijn?

De eerste paar honderd meter was het parcours in een aantal krappe lussen geleid. De ondergrond was nog stevig en we konden een sprintje inzetten om ons los te maken van de menigte. De echte snelle jongens liepen al ver voor ons maar het werd pas echt zwaar toen we de weilanden verlieten en aan de 100+ obstakels mochten beginnen. Door de vele regen in de afgelopen weken was het parcours erg modderig. En doordat er ook op de zaterdag werd gelopen was de grond vertrapt en bood geen enkele houvast meer.

Alle obstakels bespreken zou onmogelijk zijn. Toegegeven, de meeste obstakels zijn individueel niet bijzonder, klim over een hek, klim uit een sloot, tijgeren, nog meer springen en eenvoudig klim werk, maar bedenk een dat al deze obstakels zeer kort achter elkaar komen. Veel water, wat heel erg koud was en ontzettend veel modder. Het parcours gaf je vrijwel nergens een moment van rust en anders had je dit ook wel nodig om alles weer even op een rijtje te zetten.

En dan waren er nog alle obstakels die wel van een uitdagend kaliber waren. Hoge muren waar je overheen moest klimmen, grote netten die gespannen waren, lange sloten waar je doorheen moest lopen, stuk of 10 dikke boomstammen die dwars over een sloot lagen waar je overheen moest klimmen, opblaas banden op het water waar je het liefst toch wel op bleef liggen, lange buizen die uitkomen op natte modderpoelen. En natuurlijk Hamburger Hill, een heuvel die van een afstand niet zo indrukwekkend is totdat je er 5 keer tegenop moet klimmen. Van tevoren maakte de organisatie al een grap dat je 3 meter ophoog kruipt maar meteen weer 2 meter naar beneden zou glijden. En dat was dus inderdaad waar. Nergens had je houvast, de paden waren helemaal vertrapt en glad en het telkens weer wegglijden was niet iets waar je vermoeide lichaam op zat te wachten.  Nog een keer door het koude water en je kwam weer bij de start uit.

Team DMM

En nog een rondje

Wat zeg je nou? We zaten pas op 1/4e van de race? Pas 7 km afgelegd en mijn lichaam voelde aan alsof ik op hoog tempo een parcours van 20km had gelopen. Mijn ronde tijd was iets van 1 uur 20 wat neerkomt op een rustig wandeltempo, ter vergelijking. We mochten tassen met eten en drinken apart leggen, zodat we even onze energie voorraden konden aanvullen voordat we door gingen. Maar je staat daar midden in de wind en je bent door en door nat. Dus ik pakte een banaan en een energygel en liep snel verder om me wat op te warmen. De andere teamleden was ik kwijtgeraakt en probeerde zo goed als ik kon door te lopen. Ik moest namelijk de deadline halen om te mogen starten aan de vierde ronde. Het komt er op neer dat je de eerste drie rondes in 4 uur moet lopen. Ik liep dus precies op schema en mocht geen minuut verliezen. Maar mijn lichaam was al moe en kon niet herstellen door de opeenvolging van de 100+ obstakels achter elkaar. Halverwege vroeg ik de tijd aan een toeschouwer en kwam tot de ontdekking dat een vierde ronde er niet meer inzat op dit tempo. Maar harder lopen kon ook niet. Zo voelt de man met de hamer dus. Ik besloot om door te blijven lopen op mijn eigen tempo en genoegen te nemen met 3 rondes op dit slopende parcours.

Maar het zat niet mee, toen ik Hamburger Hill weer bereikt had voelde ik een zeurende pijn in mijn teen. Half strompelend ging ik verder. Totdat ik een van onze teamgenoten langs de kant zag staan. Hij vertelde dat de anderen ook zijn uitgestapt. Iedereen van het team heeft te maken gekregen met heftige krampen of uitgeputte energie voorraden. De pijn in mijn teen vertrouwde ik ondertussen niet meer en besloot ook uit te stappen. Ik was hier niet blij dat ik moest opgeven, maar later bleek dat mijn teen gebroken was, dus was het de juiste beslissing.

Ik  kwam de andere teamleden tegen en begonnen al onze ervaringen te delen. Maar al snel bleek dat we iemand misten, het bleek dat Dave aan zijn derde ronde was begonnen en dus nog steeds aan het lopen was. Indrukwekkend!

Ondertussen waren wij omgekleed en wachtten om onze held binnen te halen. Na totaal vier en half uur kwam hij over de finish. Velen kwamen niet verder dan twee rondes. Weinig wisten een derde ronde te lopen. En maar 17 van de 250+ inschrijvingen op de 4 rondes wisten dit uiteindelijk ook te volbrengen.

Conclusie

The Nuts Challenge is in mijn ogen de ultieme Obstacle Run of Mud Run. Vaak hoor je dat je bij een ander evenement teveel achtereen moet rennen. Soms wel kilometers voordat je weer een obstakel tegen komt. Velen beloven je goede modder en waarschuwen dat je vies wordt, maar soms is natte aarde of een plas met water het enige wat je tegenkomt. Gelukkig zijn er een hoop die wel hun beloftes nakomen, maar geen kan tippen aan wat The Nuts Challenge neerzet. Behoorlijk uitdagende hindernissen op een parcours dat je geen herstelmoment geeft.

Nuts Challenge

Kies je voor 1 ronde over het parcours en ga je er met een “funrun” gedachte in, dan zal je zeker genieten van het parcours. En wanneer je de prestatie niet voorop zet kan je makkelijk 2 uur zoet zijn. Ga je echter voor een pittige uitdaging loop dan meerdere rondes over dit parcours of probeer de 4 rondes te halen.

Eind augustus is er de zomer editie. De verwachting is dat er minder modder is en het water iets warmer zou zijn als gevolg van de zomer en maakt het parcours beter begaanbaar.  Maar dat maakt de pret er niet minder om, en geeft extra moed om wel de 4 rondes uit te lopen.  Zeer waarschijnlijk zal ik die uitdaging dus weer aangaan, en de andere teamleden hebben ook geïnteresseerd en enthousiast gereageerd.

Een keertje met ons mee?

Wil je nou ook een keertje met ons mee? Ons team is intussen bijna 500 personen sterk en daarmee groeit ook de groep die meegaat naar de speciale evenementen in het buitenland. Later dit jaar zijn er nog grote groepen voor zowel Rat Race Dirty Weekend als Judgement Day. Kijk hier op onze buitenland-kalender om te kijken of er voor jou ook iets tussen zit.

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

Obstacle runner vanaf het eerste uur. Met een glimlach op het parcours te vinden, in het binnen- en buitenland. Altijd opzoek naar een grotere persoonlijke uitdaging, maar teamwork en gezelligheid staan voorop. En natuurlijk presentator bij Obstakels.com TV waar hij gasten ontvangt in zijn studio om over OCR te praten.

1 reactie

  1. Pingback: Met Team Dutch Mud Men naar het buitenland - Obstakels.com

Leave A Reply

X