Afgelopen zaterdag (7 juni 2014) vond de derde editie plaats van de Survival Challenge Zeewolde. Elk jaar wordt het evenement groter en toegankelijker. Survival Challenge Zeewolde doneert elk jaar de opbrengst aan een goed doel, dit jaar gaat de opbrengst naar de Stichting Spieren voor Spieren. Vorig jaar hebben een aantal leden van Team Dutch Mud Men?voor het eerst deelgenomen aan de Survival Challenge, ook dit jaar waren er weer een aantal van ons aanwezig. Niet in hele grote getale, maar zeker net zo gezellig.
In de aanloop naar de run
De informatie-voorziening liep via de website van Survival Challenge Zeewolde en Facebook. De benodigde informatie werd tevens een aantal dagen voor de run per e-mail aan de desbetreffende deelnemers verstuurd. De informatie was helder en ruimschoots voldoende.?Er kon worden ingeschreven in verschillende groepen; individueel, koppels of als team. Tevens kon er worden gekozen uit twee afstanden; 5 of 10 kilometer.
De auto moest worden geparkeerd op een grasveld. Het was wel even kijken hoe je de auto op het grasveld kreeg, een stoeprand pak je liever niet. Uiteindelijk heb ik maar gekozen om over het fietspad te rijden, hoe anderen dit hebben aangepakt is mij niet bekend.De locatie was tien minuten van de parkeerplaats. De route er heen was vrij onduidelijk. De bewegwijzering viel een beetje tegen. Gelukkig wisten omwonenden mij de weg te wijzen.
Het evenement vond plaats op het strand aan het Veluwemeer. Alle onderdelen voor een perfecte dag waren aanwezig; het uitzicht, het prachtige weer, de muziek en de sfeer.
Net als vorig jaar ging het startnummer ophalen iets anders dan normaal. Ook dit jaar kreeg je een t-shirt (helaas weer van katoen) waar met stift je startnummer opgeschreven wordt. Daarnaast kreeg je twee polsbandjes om. Deze zou je kwijt raken als je niet over een obstakel heen zou komen. Tot slot mocht je een formulier invullen waarin stond dat je akkoord ging met de risico?s.
Er stonden twee grote legertenten waarin men zich kon omkleden. De tassen konden worden afgegeven bij de bewaakte bagageopslag. Het inschrijven, omkleden en opbergen verliep gemakkelijk.
Tip voor de organisatie: bewegwijzering naar de parkeerplaats en van de parkeerplaats naar de locatie mag duidelijker.
De run zelf
Het starten gebeurde op het strand in kleine groepjes van ongeveer 20 a 30 deelnemers. Hierdoor ontstonden er geen rijen bij de obstakels. In totaal waren er 34 obstakels verspreid over iets meer dan 10 kilometer.
Direct na de start mocht je het koude water in en je zwemskills aan menig toeschouwer showen. Eenmaal uit het water moest je een paar meter lopen en kwamen de eerste obstakels al, netten en balken waarover je heen moest klimmen. Daarna volgde tranches (typische obstacle run obstakels) en tijgeren onder een camouflagenet in het water. De toon was gezet.
Na een klein stukje lopen moest je een ijzeren ronde plaat slepen en god wat was dat ding zwaar. Ik had het idee dat ik een tientonner aan het slepen was, maar gelukkig heb ik hem weer netjes bij de eigenaar afgeleverd ;).
Touwklimmen, over balken heen, kruipen en/of tijgeren, jerrycans dragen, evenwicht brug, indianenbrug, bandenstapel, klimwand, het is dit weekend allemaal voorbijgekomen. Er werd veelvuldig gebruik gemaakt van touwen, netten en balken. Het was zeker technischer dan een obstakelrun.
Wat opviel is de hoeveelheid water die werd gebruikt. Continue mochten wij vieze, drapperig en stinkende sloten in. Heerlijk, daar houden wij van! Bij ??n sloot had de organisatie meerdere balken over de sloot gelegd. Het was de bedoeling dat je vanuit het water over de balk rolde en weer in het water belandde. Volgens mij waren het minstens 12 balken, er kwam in ieder geval naar mijn idee geen einde aan ;). Die laatste balken waren dan ook behoorlijk zwaar, helemaal met de kilo?s kikkerdril die je mee sleurde.
Daarnaast was er een stuk waarbij daadwerkelijk gezwommen moest worden. Via een touw moest je het water inklimmen, in het water laten vallen en via een touwladder weer de brug opklimmen. Vervolgens over een hoog net heen klimmen en jezelf vanaf 5 a 6 meter hoogte in het water laten vallen.?Hierna kwamen weer veel klimobstakels; over een muur, zeecontainers en veel boomstammen of touwen.
De laatste kilometer van de run bestond eveneens voornamelijk uit water. Aan de ene kant van de sloot er in en aan de andere kant eruit. Stukje lopen en weer terug het water in. Via een klimladder over een brug en vervolgens iets verder op weer het water in.?Aan het einde moest je tijgeren onder drie tanks en tot slot via het water door naar de finish. Bij de finish kreeg je te horen hoe lang je over de run hebt gedaan.
Na de run
Na afloop kon je in de tenten douchen en omkleden. Dit was voortreffelijk. Het komt zelden voor dat je een redelijk normale douche hebt en dit keer ook nog eens warm water. Daarnaast was er veel ruimte om je om te kleden. Achteraf kon je nog een hapje en een drankje nuttigen en op het strand relaxen.
Plus en verbeterpunten
Elke run kent zijn kleine verbeterpunten en dat was hier natuurlijk niet anders:
- Bewegwijzering naar de parkeerplaats en van de parkeerplaats naar de locatie moet duidelijker
- Iets meer aandacht aan de start (bijvoorbeeld warming up, muziek harder)
- T-shirt (meer maten en andere stof)
Uiteraard ook positieve punten voor de Survival Challenge Zeewolde:
- Aan vrijwilligers was er bij deze run bijvoorbeeld zeker geen tekort. Bij iedere obstakel stond wel iemand van defensie, super geregeld!
- Geen opstoppingen voor obstakels
- Maar liefst 34 obstakels en allemaal even uitdagend
- Douches achteraf waren zeer prettig
Conclusie
Mooie technische run, prachtige locatie en prima georganiseerd. De Survival Challenge Zeewolde is zeker een aanrader en het geld waard. In verhouding met andere obstakelruns was deze run goedkoop en beter georganiseerd dan menig run.
De Survival Challenge Zeewolde is voor zowel een obstakelrunner alsmede een survivalrunner geschikt.?Wij hopen volgend jaar meer mensen bij deze run te zien. Bij mij staat hij in ieder geval in de top 10 favoriete runs!
Geef een reactie