Review Cavemanrun 2014

6
  • Alpha-Rating

  • Beoordeeld 2.5 sterren
  • Prima
  • 3.5/5 Gem. score

  • Beoordeeld 6 sterren6 Beoordelingen

  • Cavemanrun
  • Gepost op: : 21 juni 2014
  • Laatst aangepast: 1 april 2015
  • Thema
    Schrijver: 80%
    Gebruiker: 71%
  • Locatie
    Schrijver: 80%
    Gebruiker: 82%
  • Faciliteiten
    Schrijver: 90%
    Gebruiker: 85%
  • Warming-up
    Schrijver: 10%
    Gebruiker: 55%
  • Parcours
    Schrijver: 60%
    Gebruiker: 66%
  • Zwaarheid
    Schrijver: 75%
    Gebruiker: 56%
  • Modder
    Schrijver: 65%
    Gebruiker: 47%
  • Veiligheid
    Schrijver: 40%
    Gebruiker: 75%
  • Teamwork
    Schrijver: 30%
    Gebruiker: 44%
  • Prijs / Kwaliteit
    Schrijver: 60%
    Gebruiker: 60%
  • Aanrader?
    Schrijver: 65%
    Gebruiker: 72%

Conclusie:

De Cavemanrun zit er op! Wij zijn heel benieuwd wat jullie ervan vonden. Laat het weten op deze pagina. Dimitri heeft hier zijn kant van het verhaal weergegeven.

Nieuwe obstacle runs lijken als paddenstoelen uit de grond te schieten. Dat is natuurlijk geweldig, maar het maakt het niet makkelijker om te kiezen welke nieuwkomers het waard zijn om te bezoeken. Gevestigde en gelauwerde runs zoals de Strong Vikings en MudMasters maken het niet makkelijk voor nieuwkomers, en er is toch echt iets speciaals nodig om je te onderscheiden van de rest.
Een berg bijvoorbeeld. Een hoge, stijle, bebosde, modderige berg vol obstakels en grotten. De Cavemanrun wist zeker te prikkelen met de belofte van obstakels gecombineerd met extreme hoogtemeters.

De grappige vergelijkingen met Goedemorgen Nederland konden even niet onderdrukt worden.

Aankomst in Valkavemanburg

Een kleine week na de Strong Viking Water Edition, nog met na-gonzende been en bilspieren, vertrokken wij met vijf mensen ingeblikt in een kleine peugot richting het dramatisch mooie Limburg in veel beter weer dan we verwacht hadden. Bij aankomst maakte de Cavemanrun een goede eerste indruk, parkeergelegenheid rond de Cauberg was prima en het terrein makkelijk te bereiken. Toeschouwers hadden het zich comfortabel gemaakt op terrasjes langs het parcours, kleine tafeltjes met gezellige drankjes, een hilarisch contrast met de bezweette bemodderde runners die langs kwamen gesjokt. Een grote gymzaal met omkleed en douche gelegenheid maakte het makkelijk om vlot met startnummer en een wel erg groot aantal niet heel relevante foldertjes klaar te staan voor de uitdaging.

Review Cavemanrun

Warming-up? Meer Lauwing-up

Toch met een kleine vleug angst voor die enorme berg die zo groen en verraderlijk op rechts lag begon het startvlak aan de warming up. Nu is er een spectrum van intensiteit waarin instructeurs kunnen vallen als het gaat om warming ups. Waar de dame die de Strong Viking opwarmde zo intens was dat ze alleen nog wat oergeluiden uit haar strak aangespannen keel kreeg (“HAK! HAK! HAK!”) leek het bij de Caveman warming up even of iemand per ongeluk de radio had verdraaid naar een rustig praat programma. De grappige vergelijkingen met Goedemorgen Nederland konden even niet onderdrukt worden. Er werd nog net niet gesuggereerd om er even een stoel bij te pakken. Toch een minpuntje, want zeker bij het vooruitzicht op die intimiderende berg was wel meer nodig om dat heerlijke meeslepende massale enthousiasme los te maken.

Review Cavemanrun

GO!

Eenmaal losgebarsten uit het startvlak waren we de hoek nog niet om of we mochten ons door een stellage manoeuvreren waar uit alle hoeken water spoot. Een erg verfrissend begin, en erg leuk voor de toeschouwers aan hun tafetjes , de berg onverbiddelijk op links. Het voglende obstakel was een lage brug door water, die behoorlijk gammel leek.  Aangezien we dit rondje twee keer mochten doen was ik blij dat er zowiezo ergens nog een spoelmoment zou zijn. Want wie weet hoe veel modder er in die berg past?

Review Cavemanrun

Caveman obstakels

Van de obstakels die volgden, stroomdraden (die wel wat harder mochten staan, trouwens), modder trenches, hooibalen, bandenvelden, zandzakken, muren (nouja, 1 grote doos) waren er helaas maar een aantal opvallend leuk aangepakt. Zo een schuimbad voegt zeker wat toe, vooral aan het rennen terwijl je vol hangt van schuim wat een erg dramatisch visueel effect heeft voor de renners achter je. De monkeybars kwamen uit op een verhoogd podium waar boven weer een DJ aan het draaien was, wat meteen uitnodigde om een paar kleine danspasjes te doen voor het verder rennen. Erg leuk om met monkeybars ook echt naar een tweede gebied te gaan en niet alleen maar over een moddersloot heen!

Cauberg op, pffffff

Het grootste obstakel, echter, was die berg. Die hoge, nare, stijle berg. Trappen, bospaden, bossen, prachtig uitzicht over de heuvels, nog meer paden. Uitputtend en vreselijk zwaar voor iemand die vooral op de obstakels heeft getraind. En toch miste hier iets. Er waren veel kansen om nog meer uit de berg te halen, zeker als het om een obstacle run gaat. Waarom niet iets de berg op slepen? Waarom geen creatieve obstakels met katrollen, touwen, blokken, modder of klimmen? het was toch vooral gewoon over de berg heen rennen. Hier had meer creativiteit in gekund, de berg bleef, hoe uitdagend van zichzelf ook, niet volledig ontwikkeld.

Review Cavemanrun

Grotten van de Caveman

Dat geld alleen voor de buitenkant van de berg. Want eenmaal in de grotten (na een verfrissend drinkwater momentje) gebeurde er iets wat ik niet had zien aankomen. De vierkante, koele steen-stoffige gang waar we door renden mondde uit in hogere gewelde gangen en toen plots in een pikdonker, bizar verlicht tafereel. Zonder amper een hand voor ogen te kunnen zien renden we lang de zijwaartse grote gekleurde projecties op de muren van de grotten, in ontzag en verwondering. Muziek van Ludovico Einaudi versterkte de mysterieuze sfeer, en op sommige momenten viel elk licht weg en moesten we even stil staan om niet tegen een muur of elkaar op te knallen. Heel indrukwekkend.
Aan de andere kant van de grot wachtte ons, naast een keiharde overgang naar zonlicht, een vreselijke klim de berg op. (Extra leuk als je weet dat je em straks weer mag doen). Nogmaals- erg zwaar voor mensen die niet trainen op duurloop, een grote uitdaging!

Review Cavemanrun

Conclusie & Verbeterpunten

Bij de finish, na een hard, hard nodig sportdrankje, konden we onze overwinning op de berg vieren met een heerlijk biertje en een hapje, dit keer aan ons eigen gezellige tafeltje. Hoe de douches de lading modder hebben kunnen afvoeren vraag ik me af, maar het feit dat er douchegelegenheid was maakte ons erg blij, zeker met de lange rit naar huis in ons kleine, kleine peugo’tje.

De Caveman run onderscheid zich van alle andere starters door die vreselijke maar oh-zo-mooie terror berg. Helaas bleef het op een aantal uitzonderingen na bij vrij standaard obstakels, en lijkt er nu nog te veel op vertrouwd te worden dat die berg op zichzelf al genoeg ‘obstakel’ is. The devil is in the details, en de Cavemanrun had meer aangekleed mogen zijn. In die prachtige grotten bijvoorbeeld hadden wat echte Cavemen kunnen rondlopen met grote (rubberen?) knuppels om de runners tegen te houden, misschien in wat berenvellen? Bij deze eerste editie waren er wat kinderziektes merkbaar, maar toch voelde het wel als een succes. Als Caveman even flink gaat brainstormen over creatieve invulling en aankleding en een goede uitwerking daarvan bovenop die berg gooit, zou deze run wel eens een hele serieuze kunnen worden. Want man, wat voel ik mijn benen en billen…

Zelf je mening achterlaten? Dat kan in dit bericht:  Alle feedback is welkom zodat de runs in Nederland steeds beter worden. Jezelf op de foto terugvinden doe je hier.

 

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

loopt al een tijdje mee in de obstacle run wereld en heeft genoeg vergelijkingsmateriaal om een leuk verhaal te schrijven. Daarnaast zal je Dimitri vaak zien lopen met een GoPro, waar hij hele mooie filmpjes meemaakt.

6 reacties

  1. Patrick Hoeflaken3 on

    Qua loop best uitdagend. Obstakels waren matig. Zeker als je ze ook nog 2 keer tegen komst. Verder prima geregeld. Volgend jaar ga ik weer.

  2. Bas Prinssen4 on

    Parkeren:

    Ik vond het matig aangegeven waar je moest parkeren. Schijnbaar hingen er diverse A4tjes (!), echter deze heb ik niet gezien. Op de navigatie ging ik naar het adres opgegeven op de site. Vervolgens wordt je wel netjes doorverwezen naar de dichtstbijzijnde parkeerplaats. Vermoedelijk was het uitdagender geweest als ik niet al om 9.00 uur aanwezig was en de parkeerplaats vermoedelijk niet net zo leeg was geweest.

    Inchecken en faciliteiten:

    Goed geregeld. Direct naast de start lag de lokale sporthal. Hier kon je eenvoudig je startbewijs ophalen. Ondanks mijn last-minute inschrijving lag er toch netjes een startnummer voor me klaar!
    Daarnaast vond ik de algemene faciliteiten zeer goed. Kleedkamer, toiletten en zelfs de mogelijkheid tot fatsoenlijk douchen. Onderweg was er daarnaast voldoende drinken. Geen eten, maar voor een run van 6/12 km vind ik dat ook niet nodig. Bij de start/finish was er wel eten verkrijgbaar. Echter dit is, zoals gewoonlijk, dan weer niet het type voedsel dat ik persoonlijk verwacht bij een sport evenement maar simpelweg een snelle, vette hap.

    Start:

    Er werd gestart in waves (elke 20 minuten een). Voor de start werd je in de stemming gebracht door iemand die op een klein podium stond en de opwarming verzorgde met een lekker achtergrond muziekje.
    Ook de grootte van iedere groep was zeer goed te doen. Ik schat hooguit zo’n 200 man.
    Hierdoor was er vrijwel geen sprake van enig oponthoud. En zelfs de 200 man werden na het eerste obstakel al redelijk goed opgebroken.

    Parcours:

    Het parcour zelf was een rondje van 6 km, dat je 2x liep wanneer je de 12 km op het programma had staan.
    Het was vooral de omgeving die het parcours leuk maakte. De obstakels waren niet erg moeilijk en volgens mij ook niet erg origineel (dit was pas mijn 3e run dus mijn referentie is nog beperkt). Vooral de schuin oplopende monkeybars waren een uitdaging, zeker aangezien je vlak daarvoor door een bad met schuim gaat en dus lekker gladde handen hebt. Naar mijn idee niet de meest handige keus, maar daardoor des te uitdagender 😉

    In ieder geval de eerste startgroep, waar ook ik deel van uit maakte, kreeg te maken met een blijkbaar onduidelijke bewegwijzering, aangezien wij volgens mij als vrijwel volledige groep een stuk hebben overgeslagen. Het vervolg begon met een redelijk stukje trail runnen met onderweg aardig wat hoogtemeters.

    Onze shortcut hebben we uiteindelijk moeten bekopen met een speurtocht in de grotten. Deze waren volledig donker en zeker de frontrunners hebben tot wel 10 minuten op de tast in het duister naar de juiste route door de mergelgrotten gezocht. Dit werd veroorzaakt door een combinatie van geen licht, geen stewards en een beperkte afzetting van de afslagen die je dus niet moest hebben.

    Het tweede rondje was exact hetzelfde met het verschil dat er ondertussen wat was gedaan aan de problemen die we de eerste ronde ondervonden. De shortcut was nu niet meer mogelijk tenzij je door een afzetting en voorbij een steward liep. En ook in de mergelgrotten was er nu wat meer verlichting en enkele stewards om de weg te wijzen.

    Aangezien ik de smaak na 2 rondjes lekker te pakken had, heb ik er nog maar een derde aan vast geplakt.
    Tevens een stukje compensatie voor het gemiste stuk de eerste ronde 😉

    Conclusie:

    Al met al een zeer geslaagde run. Dit vooral door de geweldige lokatie, het super weer, maar bovenal de mede DMM die ik voor de eerste maal heb ontmoet.

    Voor mij persoonlijk daardoor een geweldige ervaring, omdat ik nu ook een volgende keer met een gerust hart op de bonnefooi richting een obstacle run durf te gaan wetende dat er toch genoeg DMM aanwezig is om bij aan te sluiten.

    Daarom een shout-out naar alle DMM, bedankt voor jullie welkom en het gemak waarmee ik werd opgenomen in een alsmaar groeiende groep mensen met eenzelfde passie.

    Valkenburg tot volgend jaar!

  3. Hendrik Gremmels3 on

    Leuke run op een mooie locatie. De ‘obstakel-component’ bestond vooral uit de cauberg met een lang en steil bospad omhoog en stukje lopen door de grotten. De uitdaging bestond er (voor mij althans) vooral uit om het steile parcours op een redelijke snelheid te lopen. De gebruikelijke mud-run obstakels (modder, stroomdraden, muren) waren wel aanwezig, maar niet bijzonder groot of zwaar. Bij sommige runs ben je blij dat je ze überhaupt (wandelend, strompelend, kruipend) afmaakt en heb je bij de obstakels soms echt team-work nodig, maar dat was hier niet het geval. Misschien kunnen ze volgende keer enkele startvakken met tijdsregistratie doen?
    Verder goede faciliteiten (zelfs warme douches) en was alles vrij redelijk geregeld (met hier-en-daar enkele ‘kinderziektes’ – waar was de desperados?).

  4. Voor mij was dit de eerste kennismaking met een obstacle run en ben toch wel erg onder de indruk. Ik begrijp dat je eigenlijk niet moe moet worden van het hardlopen maar van de opstakels. Deze waren allemaal goed te doen met een beetje “ik ga ervoor” instelling. Maar gezien mijn trail-run ervaring en het feit dat de Cauberg omgeving een maandelijks trainingsrondje van me is, heb ik het hardlopen misschien wel te fanatiek gedaan. De 6 km. had ik erop zitten in 35.47. Toch een goede tijd voor mijn gevoel, maar die is hier totaal niet belangrijk. De beleving staat voorop, net zoals bij trail-running.

    Verder alleen maar lof voor de organisatie. Alles netjes geregeld, niks gemerkt van foutjes of iets dergelijks. De hierboven genoemde problemen hebben ze dus snel opgepakt en verholpen. Prima en ontspannen sfeer onderweg. Ik ben gevallen voor de obstacle-runs. Ga er zeker meerdere nog doen. Top!

  5. Leuke run, maar de obstakels waren leuk, maar niet echt uitdagend. Zeer positief over het organisatiegedeelte, eerst melden in de sporthal waar het erg overzichtelijk was, met kleedkamers en na afloop een heerlijke warme douche (pluspunt). Leuke run in een erg mooie omgeving met behoorlijke hoogtemeters. Goed te doen en vooral voor beginnende obstaclerunners een leuke en niet te zware kennismaking met obstaclerunning.

  6. Dit was mijn eerste obstacle run, ik vond het leuk Maar als ik het zo lees en hoorde was deze ook gemakkelijk. Ik loop nog maar 2 mnd hard (trail), ik was alleen en hij was goed te doen (6 km). Ik denk dus inderdaad geschikt voor beginners zoals ik maar saai voor ervaren mensen.

    Organisatie ok, maar geen Desperados meer te bekennen voor mensen van de laatste runs en ook geen Tshirts meer?! Beetje jammer.

Leave A Reply

X