Review Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014

4
  • Alpha-Rating

  • Beoordeeld 3 sterren
  • Goed!
  • 4/5 Gem. score

  • Beoordeeld 3 sterren3 Beoordelingen

  • Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014
  • Gepost op: : 28 juni 2014
  • Laatst aangepast: 5 november 2014
  • Thema
    Schrijver: 90%
    Gebruiker: 73%
  • Locatie
    Schrijver: 75%
    Gebruiker: 72%
  • Faciliteiten
    Schrijver: 90%
    Gebruiker: 70%
  • Warming-up
    Schrijver: 20%
    Gebruiker: 21%
  • Parcours
    Schrijver: 75%
    Gebruiker: 65%
  • Zwaarheid
    Schrijver: 55%
    Gebruiker: 54%
  • Modder
    Schrijver: 70%
    Gebruiker: 57%
  • Veiligheid
    Schrijver: 50%
    Gebruiker: 43%
  • Teamwork
    Schrijver: 30%
    Gebruiker: 33%
  • Prijs / Kwaliteit
    Schrijver: 75%
    Gebruiker: 61%
  • Aanrader?
    Schrijver: 65%
    Gebruiker: 66%

Conclusie:

Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014 zit er alweer op. Voordat wij zelf een review neerzetten, zijn we heel benieuwd wat jullie ervan vonden.

Na 3 maanden geleden mijn eerste obstacle run in de vorm van de Army Urban Run te Oirschot te hebben gelopen, is dit ondertussen alweer mijn vierde obstacle run. Daarnaast heb ik de Strongmanrun in Zolder, Belgie en de Cavemen Run in Valkenburg gelopen. Dit om jullie een idee van mijn referentie materiaal te geven.

In bovenstaand kader kan ik zeer tevreden terug kijken op de Tough Ten Miles, Farmers Fun editie. Een run die zijn naam eer aan deed en waarbij goed gebruik werd gemaakt van de omgeving en de omliggende boerderijen.

Review Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014

Ontvangst in Oisterwijk

De aankomst was goed geregeld. Parkeren kon in een nabij gelegen weiland en was bovenal gratis. Dit tezamen met het inschrijfgeld van 35 euro gaven deze run voor mij alleen al op dat gebied een voordeel t.o.v. de volgens mij steeds duurder worden mainstream runs. Ook het inschrijven was perfect geregeld. Ik kon direct mijn startnummer + goody back ophalen vooraan op het terrein. Ook van mede DMM die later arriveerden begreep ik dat er weinig gewacht moest worden.

Het terrein zelf bood verder alle benodigde faciliteiten van eet en drink gelegenheden, tot een bagage ruimte en voldoende zit gelegenheid. De omkleed en douche faciliteiten waren volgens mij wat verder weg gelegen en heb ik niet gebruikt. Wel was er op het startterrein zelf een afspoel plek en was de meest eenvoudige manier van afspoelen simpelweg een duik een de aanwezige plas water. Voor aanvang weer een aantal nieuwe DMM’ers ontmoet alsmede ook een concullega (?;) genaamd Mervin van het Discovery team.

Review Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014

De veewagen in

Ik ging uit van een massa start. Echter de organisatie leek het leuk de deelnemers vanuit een veewagen te laten starten. Er werd ons dan ook verzocht om plaats te nemen in de veewagen. Eenieder die niet in de veewagen paste werd vervolgens verzocht te wachten op de tweede start wave die 5 minuten later was. Ikzelf ben samen met diverse mede DMM in de tweede startserie gestart, die inderdaad hooguit 5 minuten later startte. De start verliep hierdoor erg soepel en ik heb eigenlijk het hele parcours nauwelijks last van opstoppingen gehad.

Review Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014

Tough Ten Miles Boeren Plezier Parcours

Je kon kiezen voor twee afstanden, te weten 8 en 16 km. De 16 km variant betekende dat je twee keer het 8 km parcours moest afleggen. Ik heb nog niet echt een uitgesproken mening over het al dan niet dubbel laten lopen van hetzelfde stuk parcours, maar vond het in dit geval niet storend en vooral een stukje mentale uitdaging, omdat je na een redelijk afmattende eerste ronde precies wist was je nog te wachten stond.

Het parcours zelf leidde door de nabijgelegen weilanden en door en over diverse boerderijen. Volgens mij hebben de boeren zelf zich kostelijk vermaakt en uitgeleefd in het bouwen van de diverse obstakels. Vooral de gierwagen die nog stond uit te lekken en het stuk met modder en mest waar je doorheen moest tijgeren deden het thema eer aan. Het stukje door de melkopvang bak was op zich wel grappig, maar als ik er tot mijn enkel melk in stond dan overdrijf ik misschien al bijna. Het was bij dit obstakel dus meer het idee dan de uitdaging. De grootste uitdaging was misschien nog wel de lucht in sommige van de veestallen waar we doorheen moesten!

Review Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014

Uitdagend?

Ik heb nog niet heel veel spectaculaire obstakels mee gemaakt en vermoedelijk viel ook deze run in diezelfde categorie, maar toch vond ik ze over het algemeen vrij vermakelijk. De standaard hooibalen, hellingen en autobanden kwamen voorbij. Maar ook voor mij nog wat minder bekende klim obstakels opgebouwd uit netten en banden, de lokale sloot en het sjouwen met een autoband terwijl je over en onder een aantal obstakels door moest kwamen voorbij. Voor mij was met name het voor de tweede maal passeren van de start/finish een mentale uitdaging, aangezien ik mijn benen toch al aardig begon te voelen … en dat pas na 8 km! Wetende dat je hetzelfde stuk nog een keer te gaan hebt was dan ook even slikken. Maar een korte blik op mijn DMM shirt en deze gedachte was snel weer weg….oorrraaaa!

Het eind obstakel werd door de organisatie als “spectaculair” omschreven. Echter deze vond ik persoonlijk dan weer niet heel spannend. Een vrij korte glijbaan met aan het einde plas vol modder. Naar mijn idee was deze vooral gericht op het vermaken van de toeschouwers. Maar daar kan ik verder prima mee leven.

Review Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014

Verzorging en veiligheid

Een klein puntje van kritiek vond ik misschien het topic veiligheid. De waterplas onder de monkeybars bleek erg ondiep te zijn. En ik heb meerdere verhalen gehoord van mensen die niet helemaal gelukkig terecht zijn gekomen. Qua EHBO posten was er verder volgens mij niet heel veel beschikbaar op de route en waren het vooral de boeren zelf die een oogje in het zeil hielden. Echter ik heb een aantal geblesseerde mensen wel netjes opgehaald en vervoerd zien worden met een van de lokale trekkers met aanhangwagen. De verzorging op het gebied van drank en voedsel vond ik onderweg uitstekend. Ik ben op het parcours (van 8 km) denk ik 3-4 standjes met drinken tegen gekomen, waarvan de meeste ook nog eens iets kleins te eten hadden liggen in de vorm van stukjes banaan, stroopwafels en mars/snickers. Voor ieder wat wils dus. Vooral het stukje banaan korte na het tijgeren door de mest was een extra obstakel op zich met die oh zo schone handen!

Review Tough Ten Miles – Farmers Fun 2014

Conclusie

In de goody back, zaten naast wat eten en drinken ook een tegoedbon voor een pasta hap en een consumptie. Na afloop was er voor de pasta hap een korte wachtrij, maar met 5 minuutjes wachten mocht dit eigenlijk geen naam hebben. Na een korte review van de run met wat mede DMM (waarvan Marcel ondertussen toch wel de gemeenschappelijke deler begint te worden …. 3 runs op rij dat ik jou nu al tegenkom) en Mervin van het Discovery team (leuk je ontmoet te hebben kerel, mocht je deze site überhaupt lezen!;) heb ik zonder problemen mijn auto weer op kunnen halen en zonder file weer huiswaarts vertrokken. Al met al vond ik de TTM een erg geslaagde run. Qua intensiteit en zwaarte voor mij een mooie opstap naar de echt grote jongens en verder allemaal tip-top geregeld. In de vorm van de 8 km alsook de afwezigheid van extreem moeilijke obstakels toegankelijk voor nieuwkomers en met de 16 km variant naar mijn idee ook uitdagend genoeg voor de gemiddelde obstacle runner.

Ik kan me echter ook goed voorstellen dat de meer ervaren en en ‘verwende’ DMM’s een andere mening zijn toebedeeld, maar die mogen ze hier dan zelf delen 🙂

Adios en oorraaaa!

 

Film: Omroep Brabant

Foto’s:

Maurice van Egmond

Zweerts Schoenen Oisterwijk

 

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

is na de Army Urban run verslaafd geraakt aan obstacle running. De runs op zijn CV stapelen zich op, alsmede met de ervaring. Als je iemand met een lachend gezicht en zijn duimen omhoog naast je ziet rennen, grote kans dat dit Bas is!

4 reacties

  1. Een super race! Alles tiptop geregeld, prima lokatie, uitstekend parcours, echte “farmers”, lekkere BBQ en muziek erna, en de kids konden ook los in de blubber.

    Kleine minpuntjes:
    – 10 mijl is twee rondjes. Ik hou nooit zo van herhaling.
    – op een glijbaan lagen allemaal stenen. Ik heb nu nog pijn in mijn @%$#@#

    Volgend jaar zeker weer! Precies goed…

  2. Bas Prinssen4 on

    Na 3 maanden geleden mijn eerste obstacle run in de vorm van de Army Urban Run te Oirschot te hebben gelopen, is dit ondertussen alweer mijn vierde obstacle run. Daarnaast heb ik de Strongmanrun in Zolder, Belgie en de Cavemen Run in Valkenburg gelopen. Dit om jullie een idee van mijn referentie materiaal te geven.

    In bovenstaand kader kan ik zeer tevreden terug kijken op de Tough Ten Miles, Farmers Fun editie. Een run die zijn naam eer aan deed en waarbij goed gebruik werd gemaakt van de omgeving en de omliggende boerderijen.

    De aankomst was goed geregeld. Parkeren kon in een nabij gelegen weiland en was bovenal gratis. Dit tezamen met het inschrijfgeld van 35 euro gaven deze run voor mij alleen al op dat gebied een voordeel t.o.v. de volgens mij steeds duurder worden mainstream runs.

    Ook het inschrijven was perfect geregeld. Ikzelf was redelijk op tijd (aankomst 12 uur, terwijl de run om 14.00 uur van start ging) en kon direct mijn startnummer + goody back ophalen vooraan op het terrein.
    Ook van mede DMM die later arriveerden begreep ik dat er weinig gewacht moest worden.

    Het terrein zelf bood verder alle benodigde faciliteiten van eet en drink gelegenheden, tot een bagage ruimte en voldoende zit gelegenheid. De omkleed en douche faciliteiten waren volgens mij wat verder weg gelegen en heb ik niet gebruikt. Hier kan ik dus niet over oordelen. Wel was er op het startterrein zelf een afspoel plek en was de meeste eenvoudige manier van afspoelen simpelweg een duik een de aanwezige plas water 🙂

    Voor aanvang weer een aantal nieuwe DMM’ers ontmoet alsmede ook een concullega (?;) genaamd Mervin van het Discovery team.

    De start;

    Ik ging uit van een massa start. Echter de organisatie leek het leuk de deelnemers vanuit een veewagen te laten starten. Er werd ons dan ook verzocht om plaats te nemen in de veewagen. Eenieder die niet in de veewagen paste werd vervolgens verzocht te wachten op de tweede start wave die 5 minuten later was.
    Ikzelf ben samen met diverse mede DMM in de tweede startserie gestart, die inderdaad hooguit 5 minuten later startte.
    De start verloop hierdoor erg soepel en ik heb eigenlijk het hele parcours nauwelijks last van opstoppingen gehad.

    Het parcours;

    Je kon kiezen voor twee afstanden, te weten 8 en 16 km. De 16 km variant betekende dat je twee keer het 8 km parcours moest afleggen. Ik heb nog niet echt een uitgesproken mening over het al dan niet dubbel laten lopen van hetzelfde stuk parcours, maar vond het in dit geval niet zeer storend en vooral een stukje mentale uitdaging, omdat je na een redelijk afmattende eerste ronde precies wist was je nog te wachten stond.

    Het parcours zelf leidde door de nabijgelegen weilanden en door en over diverse boerderijen. Volgens mij hebben de boeren zelf zich kostelijk vermaakt en uitgeleefd in het bouwen van de diverse obstakels. Vooral de gierwagen die nog stond uit te lekken en het stuk met modder en mest waar je doorheen moest tijgeren deden het thema eer aan. Het stukje door de melkopvang bak was op zich wel grappig, maar als ik er tot mijn enkel melk on stond dan overdrijf ik misschien al bijna. Het was bij dit obstakel dus meer het idee dan de uitdaging. De grootste uitdaging was misschien nog wel de lucht in sommige van de veestallen waar we doorheen moesten! 🙂

    Ik heb nog niet heel veel spectaculaire obstakels mee gemaakt en vermoedelijk viel ook deze run in diezelfde categorie, maar toch vond ik ze over het algemeen vrij vermakelijk. De standaard hooibalen, hellingen en autobanden kwamen voorbij. Maar ook voor mij nog wat minder bekende klim obstakels opgebouwd uit netten en banden, de lokale sloot en het sjouwen met een autoband terwijl je over en onder een aantal obstakels door moest kwamen voorbij.

    Persoonlijk vond ik alle obstakels prima te doen, maar ik denk dat sommige obstakels toch zeker ook een uitdaging vormden voor de casual obstacle runner.
    Al met al een redelijk uitdagend parcours in een leuke omgeving zonder echt gekke of extreem uitdagende obstakels.

    Voor mij was met name het voor de tweede maal passeren van de start/finish een mentale uitdaging, aangezien ik mijn benen toch al aardig begon te voelen … en dat pas na 8 km! Wetende dat je hetzelfde stuk nog een keer te gaan hebt was dan ook even slikken. Maar een korte blik op mijn DDM shirt en deze gedachte was snel weer weg….oorrraaaa!

    Het eind obstakel werd door de organisatie als “spectaculair” omschreven. Echter deze vond ik persoonlijk dan weer niet heel spannend. Een vrij korte glijbaan met aan het einde plas vol modder. Naar mijn idee was deze vooral gericht op het vermaken van de toeschouwers. Maar daar kan ik verder prima mee leven.

    Verzorging en veiligheid;

    Een klein puntje van kritiek vond ik misschien het topic veiligheid. De waterplas onder de monkeybars bleek erg ondiep te zijn. En ik heb meerdere verhalen gehoord van mensen die niet helemaal gelukkig terecht zijn gekomen.

    Qua EHBO posten was er verder volgens mij niet heel veel beschikbaar op de route en waren het vooral de boeren zelf die een oogje in het zeil hielden. Echter ik heb een aantal geblesseerde mensen wel netjes opgehaald en vervoerd zien worden met een van de lokale trekkers met aanhangwagen.

    De verzorging op het gebied van drank en voedsel vond ik onderweg uitstekend. Ik ben op het parcours (van 8 km) denk ik 3-4 standjes met drinken tegen gekomen, waarvan de meeste ook nog eens iets kleins te eten hadden liggen in de vorm van stukjes banaan, stroopwafels en mars/snickers. Voor ieder wat wils dus. Vooral het stukje banaan korte na het tijgeren door de mest was een extra obstakel op zich met die oh zo schone handen!

    Na afloop;

    Om jezelf op te frissen waren er vier mogelijkheden. Er waren sproeiers aanwezig waarmee je jezelf kon afspoelen. Er was de lokale waterplas, die ik persoonlijk veruit het makkelijkst vond (kopje onder en je), douches (geen idee waar maar ze schenen er te zijn) en ook nog eens 3 hot tubs!

    In de goody back, zaten naast wat eten en drinken ook een tegoedbon voor een pasta hap en een consumptie. Na afloop was er voor de pasta hap een korte wachtrij, maar met 5 minuutjes wachten mocht dit eigenlijk geen naam hebben.

    Na een korte review van de run met wat mede DMM (waarvan Marcel ondertussen toch wel de gemeenschappelijke deler begint te worden …. 3 runs op rij dat ik jou nu al tegenkom 😉 en Mervin van het Discovery team (leuk je ontmoet te hebben kerel, mocht je deze site überhaupt lezen!;) heb ik zonder problemen mijn auto weer op kunnen halen en zonder file weer huiswaarts vertrokken.

    Afsluitend;

    Allereerst excuses voor het lange en ongetwijfeld langdradige verhaal. Ik misbruik deze review namelijk ook als persoonlijk dagboek voor mijn obstacle run carrière 🙂

    Al met al vond ik de TMM een erg geslaagde run. Qua intensiteit en zwaarte voor mij een mooie opstap naar de echt grote jongens en verder allemaal tip-top geregeld. In de vorm van de 8 km alsook de afwezigheid van extreem moeilijke obstakels toegankelijk voor nieuwkomers en met de 16 km variant naar mijn idee ook uitdagend genoeg voor de gemiddelde obstacle runner.

    Ik kan me echter ook goed voorstellen dat de meer ervaren en en ‘verwende’ DMM’s een andere mening zijn toebedeeld, maar die mogen ze hier dan zelf delen 🙂

    Verder dank aan de mede DMM met wie ik ben gestart. Als mijn slechte geheugen me niet in de steek laat, Martin en Stefan! Het was top om met jullie te starten. Hopelijk hebben jullie de run met net zoveel plezier uitgelopen en zie ik jullie een volgende keer weer.

    Adios en oorraaaa!

    • Bas, goed beschreven deze run.
      Qua moeilijkheidsgraad valt het inderdaad erg mee en valt deze run ook goed onder de beginnende runners.
      de diepte van de sloot bij de monkeybars was idd erg ondiep en ikzelf had daar ook een leuke zwik gemaakt met mijn linkervoet. loop het vanzelf wel weer eruit.

      ikzelf vindt het wel een leuk element om door de boerderij scene te kunnen rennen, inclusief de lokale bewoners.
      Deze mensen zullen zich wel kapot hebben gelachen.

      Op naar de safari editie in de beekse bergen, maar eerst door naar de run in Polen, bieg katorżnika!

  3. Pingback: Alle foto's Tough Ten Miles - Farmers Fun - Obstakels.com

Leave A Reply

X