10 vragen aan… Toine Bos

1

Vanaf nu willen we iets meer aandacht gaan besteden aan de personen achter de moddermaskers die je altijd op alle foto’s voorbij ziet komen. We zullen wekelijks een obstacle runner tien vragen voor gaan leggen. Vorige week lazen jullie de vragen aan Gabrièl Bartels. Vandaag gaan we verder met Toine Bos.

Wil je jezelf even kort voorstellen?
Mijn naam is Toine, 26 jaar, diploma fysiotherapie op zak en een grote passie voor sporten. Team Dutch Mud Men lid vanaf het eerste uur en ben je mij nog niet in de modder tegengekomen dan heb je me vast wel eens als cameraman voor Obstakels.com langs het parcours zien staan.

Hoe ben je in aanraking gekomen met obstacle running?
Ruim twee jaar geleden deed ik aan krachttraining en af en toe hardlopen. Maar zonder een specifiek doel rommelde ik maar wat aan. Dit veranderde toen ik de eerste Strongmanrun in Hellendoorn in 2012 liep. Wat een geweldige ervaring, al mijn sportieve interesses vielen samen en de sfeer op het parcours was geweldig. Ik wilde meer, en binnen een maand zat ik voor het eerst in het vliegtuig naar Engeland voor een Tough Mudder. Een nieuwe passie was geboren.

Toine Bos

Waarom is obstacle zo leuk in jouw ogen?
Obstacle running is voor iedereen. Voor de getrainde atleten die over het parcours vliegen, tot de gezellige vriendengroepjes die lachend en rollend door de modder richting de finish hobbelen. Het is een geweldige combinatie van lekker buiten spelen, de uitdaging met jezelf aangaan, je hebt kracht nodig, conditie een stukje lef, maar kom je ergens tekort dan is er altijd wel iemand die je een helpende hand wil toesteken of aanmoedigt. De drempel is erg laag om anderen aan te spreken of om hulp te vragen. Dit sociale aspect is voor mij een van de grootste pluspunten. Mensen die ik vorig jaar nog niet eens kende, daar ben ik nu half Europa mee doorgereisd om ook daar obstacle runs mee te pakken.

Hoeveel obstacle runs heb je intussen achter de rug?
Lastige vraag, ik ben op een gegeven moment gestopt met tellen. Ik verwacht voor het eind van dit jaar dicht bij de 50 in totaal te komen, (trail running niet mee geteld) en voor 2015 staat ook al het nodige gepland.

Hoe train je voor je obstacle runs?
Rennen is het belangrijkste, je kan zo sterk zijn als een beer, maar als je benen die bepaalde afstand niet aankunnen ga je het al snel zwaar krijgen. Veel hardlopen dus, het liefst in de bossen of de duinen. Voor de kracht doe ik veel oefeningen met mijn eigen lichaamsgewicht, of met bijvoorbeeld kettlebells, TRX, losse gewichten, gewichtsvest. Ik ga voor veel herhalingen, en niet voor de vele kilo’s. Wissel elke halve of hele kilometer lopen af met een oefening, zoals 30 burpees, of squats, pushups enz. Van alle trainingsmateriaal dat ik gebruik zou ik niet zonder de ‘foamroller’ kunnen. Voelt misschien niet fijn, maar ideaal voor blessurepreventie en het bevorderen van het herstel.

Wat is je meest memorabele moment tijdens of rondom een race?
Ik zou hier een aantal persoonlijke prestaties of momenten kunnen neerzetten, maar ik ga hier een moment van een ander noemen. Het was tijdens een Tough Mudder in Schotland bijna een jaar geleden. Daar is een obstakel genaamd “Everest” een grote halfpipe die voor veel deelnemers als moeilijk wordt ervaren. Ik lag bovenop het obstakel om andere mensen te helpen. Een ‘iets te zware man’ kon onze hulp wel gebruiken. Deze man kon niet genoeg snelheid maken om hoog genoeg te reiken, en wij hadden niet de kracht om hem omhoog te trekken, waardoor hij keer op keer naar beneden gleed. (Zie foto hieronder).

Toine Bos

Deelnemers waren blijven stilstaan om hem aan te moedigen, toeschouwers stonden voor deze man te klappen, en zelfs door de microfoon klonken aanmoedigende woorden. Dit gevecht duurde (volgens mijn GoPro camera) bijna 20 minuten. Uiteindelijk was deze man totaal uitgeput en kon echt niet meer. Met een mooi applaus mocht hij om het obstakel lopen. Hij heeft het obstakel niet gehaald, maar gaf zich niet zomaar gewonnen, keer op keer probeerde hij zijn grenzen te verleggen en dat is waar het om gaat als je op het parcours staat. Je hoeft niet altijd een winnaar te zijn, om je een winnaar te voelen. Na de finish kwam ik hem nog tegen, hij gaf me een hand en een mooi dankwoord. Dat is het mooie aan obstacle running.

Wat is voor het jou het meest lastige obstakel?
Ik heb mezelf voorgenomen om elk obstakel zelf te kunnen overwinnen en dat gaat me aardig goed af. Enkel bij 3 meter hoge muren kom ik er (nog) niet in mijn eentje overheen en heb ik een zetje nodig. Monkey-Bars waar de bars nat en glibberig van zijn, zijn ook een goeie uitdaging. En ik kan nog steeds niet wennen aan stroom obstakels.

Heb je nog mooie uitdagingen op het programma staan?
O jee, dat zijn er nog wel wat. Ik richt me de laatste tijd meer op de extreme runs en de kleine (vaak nieuwe organisaties) laat ik vaak links liggen en daar ben ik dan aanwezig als fotograaf. Half augustus laat ik me s’nachts ontvoeren door bewapende Poolse militairen die me de hele nacht wakker gaan houden, s’ochtends laten ze ons aan elkaar geketend ontsnappen door een stinkend moeras. Misschien wel de grootste uitdaging van dit jaar is het wereldkampioenschap Obstacle Course Racing in Amerika eind oktober. De obstakels die al bekend zijn zien er van een behoorlijk hoog niveau uit. Hoewel ik nog niet de financiële zekerheid heb dat ik hier bij ben, richt ik al mijn pijlen op dit evenement.

Toine Bos

Ook 2015 begint nu al vol te raken. Ik wil me dan meer richten op de langere afstanden. Ik  begin met een ocr-marathon in de barre Engelse winter. In juni heb ik me ingeschreven voor een 24 uur race, waar ik een hele dag en nacht op een zeer uitdagend parcours met natuurlijke hindernissen mag rennen. In september 2015 doe ik mee met “the Unknown”, de Engelse equivalent van de beruchte Death Race. Ik kan hier weinig over vertellen, omdat ik er niets over weet. Het duurt minimaal 24 uur, misschien wel 48 uur, je krijgt de meest bizarre fysieke en mentale opdrachten met het enige doel je te laten falen. De instructeurs zullen pas tevreden zijn wanneer 90% is uitgevallen, dus nu maar hopen dat ik sterk genoeg ben en niet bij die 270 van de 300 deelnemers zit die DNF (Did Not Finish) achter hun naam krijgen.

Verder heb ik nog een appeltje te schillen met de winter editie van the Nuts Challenge. Vorig jaar ben ik na twee rondes uitgevallen terwijl je er toch echt 4 moet lopen. En ik wil graag Dirty Weekend twee keer achter elkaar lopen. Dit betekend 64km met 400 obstakels.

Als je één race mag aanraden aan andere deelnemers, welke zou dat zijn?
Mag ik er stiekem twee aanraden? Natuurlijk begin ik met Dirty Weekend. Een supergezellig weekend compleet met camping, festival en een uitdagende race van 32km met 200 obstakels. Voor 2015 staan er nu al ruim 70 Dutch Mud Men teamleden ingeschreven en we willen net als vorig jaar een eigen bus regelen voor het vervoer naar Engeland, en daar een nog grotere indruk achterlaten tijdens de race en ’s avonds bij het te gekke feest!

Als tweede wil ik iedereen wijzen op the Nuts Challenge ten zuiden van London. In mijn ogen is dit evenement de ultieme obstakel run. Het parcours is maar 7km lang, maar zit bomvol met 100+ obstakels. Je loopt letterlijk van obstakel naar obstakel. In augustus is de zomer editie. En het is een uitdaging om 4 rondes uit te kunnen lopen op dit parcours. Maar de echte die-hards gaan voor de wintereditie begin Maart. Zelfde parcours, zelfde tijdsdruk, zelfde regels, maar de Engelse kou en regenval maken het een totaal andere ervaring. Zit jij bij de 10% van alle deelnemers die de 4 rondes kunnen uitlopen?Toine Bos

Heb je nog tips voor beginnende obstacle runners?
Ik kan heleboel tips geven over de juiste training of welke kleding het beste is, maar die zijn er al genoeg te vinden op internet. Ga genieten van je eerste run, als je het leuk vindt en ermee doorgaat kom je er vanzelf wel achter wat je mist in je training, of dat je toch beter schoenen met noppen kan dragen. Ren je eigen obstakel run en laat je niet gek maken door andere ervaren lopers of stoere jongens. Hoe moeilijk een obstakel ook lijkt, probeer het in ieder geval of vraag een helpende hand, ga de uitdaging met jezelf aan, je zult merken dat je sterker bent dan je dacht, en als je eenmaal over de finish bent dan is er niemand meer die je dat geweldige gevoel van overwinning kan afpakken.

We hebben Toine gevraagd aan wie ze het stokje door wil geven. We gaan komende week verder met onze Belgische deelnemer aan World’s Toughest Mudder; Eric Lemmens.

 

 

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

begon in 2012 met een simpele kalender op Obstakels.com. In 2013 kwamen daar schoenen en kleding bij op DutchMudMen.com. Sinds 2016 is er een heuse fysieke obstacle run store en wordt er hard gewerkt aan de volgende stap van Obstakels.com!

1 reactie

  1. Pingback: 10 vragen aan... Eric Lemmens - Obstakels.com

Leave A Reply

X