Review Tough Ten Miles

15
  • Alpha-Rating

  • Beoordeeld 2.5 sterren
  • Prima
  • 2.36/5 Gem. score

  • Beoordeeld 14 sterren14 Beoordelingen

  • Tough Ten Miles
  • Gepost op: : 30 augustus 2014
  • Laatst aangepast: 5 september 2014
  • Thema
    Schrijver: 75%
    Gebruiker: 70%
  • Locatie
    Schrijver: 75%
    Gebruiker: 72%
  • Faciliteiten
    Schrijver: 50%
    Gebruiker: 38%
  • Warming-up
    Schrijver: 1%
    Gebruiker: 14%
  • Parcours
    Schrijver: 45%
    Gebruiker: 50%
  • Bewegwijzering
    Schrijver: 55%
    Gebruiker: 53%
  • Zwaarheid
    Schrijver: 40%
    Gebruiker: 50%
  • Modder
    Schrijver: 60%
    Gebruiker: 73%
  • Veiligheid
    Schrijver: 50%
    Gebruiker: 42%
  • Teamwork
    Schrijver: 50%
    Gebruiker: 42%
  • Prijs / Kwaliteit
    Schrijver: 40%
    Gebruiker: 36%
  • Aanrader?
    Schrijver: 40%
    Gebruiker: 42%

Conclusie:

Wij zijn heel benieuwd naar jouw review van de Tough Ten Miles. Sofie heeft een mooi verslag geschreven over haar ervaring. Volgend jaar weer?

Dat was bikkelen in de Beekse Bergen! Op 30 augustus stond er de Tough Ten Miles- Safari editie op het programma. Een Mud & Obstacle run die dwars door de verschillende parken van de Beekse Bergen gaat. De run voor de Ten Miles begon om 17:00, waarschijnlijk zodat ze niet de hele dag het park hoefden af te sluiten. Daarna vertrokken er verschillende waves; eerst de ten miles (twee rondes), daarna de five miles (één ronde).

Tough Ten Miles Safari

Zonnetje aan, en gaan

Het regende de hele dag echt gigantisch, op sommige momenten kwam het met bakken uit de hemel. Dat beloofde dus een modderige run te worden! Maar voor wat extra modder zijn wij altijd wel in. Daar eenmaal aangekomen kwamen we al redelijk wat DMM tegen, inclusief Brian die ervoor gekozen had zijn draken pak aan te trekken én vlag mee te nemen. Het inschrijven ging soepel, je kreeg een heel tasje met je rugnummer, shirt, chip, allerlei etenswaar en een flesje water. Het opbergen van de tassen verliep helaas nogal chaotisch, duurde erg lang en de tassen werden zomaar weggezet. Maar nadat alles weg was gezet, iedereen zich had omgekleed, een zenuwplasje had gedaan en een DMM groepsfoto was gemaakt, kon er gestart worden. Helaas moesten we in het startvak nog bijna 15 minuten wachten, daarbij was er geen warming- up, wat het wachten nog langer maakte. Maar het weer was inmiddels opgeklaard en de zon kwam zelfs af en toe tevoorschijn, dus we waren klaar voor de strijd!

Tough Ten Miles Safari

De obstakels

Het parcours begon op het Event center,  over wat zandheuveltjes heen (trail- achtig), door de modder en zand, wat water en een stukje door het bos. Onderweg kwamen we wat obstakels tegen, dit waren geen spectaculaire obstakels maar eerder wat hindernissen. Over wat banken heen, zwemmen/ lopen door het water, monkeybars, door een bus en caravan heen en nog wat andere hindernissen. Onderweg waren er wat posten met bananen (snoep en gewone), water en sportdrank. Daarna was het voor een groot gedeelte een verharde route, voornamelijk asfalt. Het parcours liep letterlijk dwars door het safaripark.

10514469_548805191913958_2064952771844738108_n

Een run vol wilde verrassingen

Wat de run leuk maakte, was dat je tijdens het lopen giraffen, hyena’s, een zwijn en nog allemaal andere dieren zag. Je kon het park op die manier goed verkennen! Ook werd er goed gebruik gemaakt van alle speel-, looptoestellen die al aanwezig waren in het park. Na het safaripark liep je nog een stuk over het strand, door het water en moest je van een boot springen en zwemmen. Het laatste gedeelte van de ronde was langs en dóór de bungalows. Dus als je nog even een korte pitstop wilde maken, wilde douchen of even op bed liggen kon dat ;). Wij besloten door te lopen. Na nog wat loopbruggen en houten wanden waar je overheen moest, was het einde van de eerste ronde in zicht. Één ronde zou eigenlijk 8 km moeten zijn, dit bleek bijna 10 km te zijn. Enkele kozen daarom ervoor het bij één ronde te laten, andere bikkels gingen voor de volgende tweede ronde.

10468096_548815618579582_229428802047573041_n

Het finishen was niet helemaal duidelijk aangegeven en verliep wat rommelig. Maaarrr…. Bij het event center hadden ze een hottub, die constant bijgevuld werd met warm water. Dit had ik nog niet eerder bij een run gezien en was dus een erg aangename verassing. Met al je kleren heerlijk in een warm bad zitten. Voor mij als koukleum was dit puur genieten!

10593175_548817091912768_1954843441186199619_n

Conslusie Tough Ten Miles Safari

Het was een leuke run, het parcours en voornamelijk door het safaripark rennen maakte de run origineel. Echter de obstakels vielen erg tegen en waren niet echt uitdagend. Ook zou het organisatorisch wat beter kunnen zoals bij ophalen en wegbrengen van de tassen. Maar om wilde dieren te zien, zeker de moeite waard 😉 !

 

Foto’s: Mike Janssen FB

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

Heeft vorig jaar haar eerste obstaclerun gehad (Dirty Ladies Run) en was gelijk verkocht aan de sport. Afgelopen seizoen besloten om na 21 jaar te stoppen met hockeyen om volledig voor het obstaclerunning te gaan. Vanaf half mei, bijna wekelijks een run in zowel binnen- als buitenland. Een nieuwe verslaving is geboren.

15 reacties

  1. Obstakels waren wat basic, gelukkig had het flink geregend anders was het meer een bosloop geweest. De hot-tubs zaten vol en waren, toen er plek was niet hot, de pasta hap heb ik weggemikt, de kleedruimte (heren) was in de blub, het treintje nasr de douche kwam niet meer opdagen en te fris om te wachten dus zo naar huis. De locatie was origineel maar helaas weinig dieren. Eventueel wat borden met afstanden (km) met daarnaast een klok zou welkom zijn. Eindtijd iets voor 2000u. Favo obstakel: chicks met kussens 😉 bedankt voor de mooie dag met toch wat verbeteringspuntjes.

  2. Mooie Teaser, maar de hindernissen in de teaser waren er niet. Goodybag was top. Maar bij aankomst was er geen ruimte meer voor onze tassen. Die moesten in de herenkleedruimte. Gevraagd of er goed op gepast zou worden i.v.m waardevolle spullen. Dit zou gebeuren. Bij het ophalen van de tassen bleek dit toch niet het geval. Wij dames moesten onze tassen pakken tussen de naakte mannen en er werd geen controle gevoerd of het onze tassen wel waren. De locatie zelf was gaaf. Daar had veel uitgehaald kunnen worden. De hindernissen waren erg primitief bijna lachwekkend (zoals die matrassen, dat huisje waar je door heen rende enz) en erg makkelijk. Helaas was de monkeybar (wat het moest zijn, een soort hek op een steiger) wel erg in elkaar geknutseld en dit leverde een gebroken pols op bij ons teamgenoot!!! Als je dan zo mooie teaser maakt zorg dan ook dat er zulke hindernissen staan! Al met al een veel te dure run! En absoluut niet voor herhaling vatbaar!! Wel even de complimenten voor de EHBO. Goede arts en top dat ze ons in de rode kruis auto naar de auto brachten.

  3. Mooie locatie, mooi parcours maar had meer verwacht van de 4 parken en zoals al eerder is aangegeven vanuit de Teaser werd het mooi voorgesteld. het parcours was ontzettend zwaar mede door de modder en vele regen van de afgelopen tijd. De wegwijzering was er niet, alleen lintjes maar als je mee voor oploopt ben je meer lintje aan het zoeken. geheel afzetten zou dan beter zijn.
    Geen w-up, geen sfeer dus bij de start. slechte intro en slechte afsluiting. De intro/afsluitings heer was slecht verstaanbaar en de uitslag was niet duidelijk. Qua prijs zal ik niet snel terug komen als er niet een aantal dingen verbeteren.
    Maar pittig was het zeker en daar kom ik voor, zeker op five finger shoes.

  4. frenkyfrenk1 on

    Vooraf goede communicatie via FB en de email.

    afhalen startnummers soepel
    tas afgifte en later uitgifte chaos. (zelf zoeken)
    Geen warming georganiseerd.
    1700 start werd 17.20..
    geen noemenswaardige obstakels

    Terrein wel afwisselende door de dierentuin incl dieren.
    bleek uiteindelijk 20 kilometer te zijn ipv 16 dus dat was weer een meevaller

    voor mij geen Tough Miles meer.

      • @Martijn Het was een “ten miles” maar achteraf bleek de gelopen afstand ruim 20km te zijn! Weinig bekwame reddingsmensen op het parcours. Zelf een verkrampte jongen uit het water getrokken en de vrijwilliger aan de kant was een man van een jaar of 70…die ging dus niet in actie komen. Volgend jaar geen Tough Safari voor mij!

  5. Hessel Kers2 on

    +Genoeg drink punten onderweg. Parcours was duidelijk aangegeven. leuke obstakels.

    – geen vloer in de omkleed tenten. was 1 grote modderbende. Ook de tassen opslagpunt was een drama. Na zo’n lange afstand moet je snel kunnen omkleden en niet een half uur koud staan worden om je tas te zoeken. Geen sfeer/warming up bij de start.

  6. Eerste mud/ obstaclerun en enorm genoten! Wel gek dat het parcours volgens een aantal lopers met afstandsmeter dik 21 km bleek te zijn. Dat je als organisatie niet geheel 10 mile kan garanderen snap ik enigszins. Maar dat je er op zo’n afstand 5 kilometer naast zit is gewoon slecht.
    Erg vriendelijk personeel en vrijwilligers langs het parcours en een leuke sfeer onderling.

  7. Eerste obstacle run! Dochter liep mee met de kidsrun; startproces werd vooraf erg onduidelijk aangegeven. Ze mocht pas als laatste groep starten omdat ze 11 is. En al die tijd stond ze bij de start te wachten, omdat niet was aangegeven dat er in leeftijdsgroepen gestart zou worden. Niet fijn, want het regende op dat moment erg hard. Ook kon ze na afloop geen pastahap ophalen, omdat die pas ’s avonds gegeven werden? Beetje vreemd.
    De 5 miles-run vond ik best pittig! Hoewel er aardig wat verschil was in moeilijkheidsgraad van de obstakels. Irritant dat de 5 mijllopers soms aan de kant moesten voor de 10 mijllopers. Alsof de tijd er voor 5 mijllopers niet toe deed. Bij het laatste obstakel (glijbaan) was het erg druk, heb minstens 10 minuten moeten wachten. Ook niet goed voor eindtijd…
    Maar ik ben trots op mezelf dat ik het gered heb!
    Een tip: leg voortaan houtsnippers oid op de grond bij de kleedkamers, horecatentjes enz. Door de regen was het daar (ook) een modderpoel.

  8. We hebben ons erg goed geamuseerd tijdens de run ondanks de obstakels niet zo spectaculair waren. De dingen die ontbraken waren onder andere een fatsoenlijke warming up. De start van deze run was niet zo spectaculair en viel dus ook wat tegen. Het terrein zelf was een grote blubber wat voor de lopers niet veel uitmaakte, maar voor de support niet echt prettig was en voor ons zelf ook niet na de run. Vooral tijdens het omkleden, de tent was een grote blubberpoel en echt schoon worden zat er dus niet in. Douches heb ik niet eens gezien ??? Achteraf lees ik dat deze te bereiken waren met een treintje ??? Treintje ?? Die hebben wij niet eens gezien, was deze alleen voor de eerste mensen die finishen ?? Een spetterend einde was er ook niet, bij de finish was gewoon niks en het starten van de tweede ronde was ook onduidelijk, waardoor het leek alsof iedereen de 5mile deed. Teamwork obstakels zaten er ook niet in, wat toch altijd wel leuk is voor de sfeer onderling. Voor mijn als ervaren obstakel runner viel hij wat tegen, maar dit is zeker een aanrader voor beginnende obstakel runners. Ook jammer wat je tegenwoordig bij de runs ziet, dat ze geen hardloop shirtjes meer uitdelen. Onderweg waren er wel veel drinkposten wat wel fijn is en een banaantje bij de apen was ook welkom. Dus voor volgend jaar wat verbeterpuntjes en dan komt het helemaal goed.

  9. Dit was mijn eerste obstakelrun, dus wellicht ben ik in mijn visie nog wat onbekwaam. Hoe dan ook is deze run mij in verschillende opzichten behoorlijk tegen gevallen. Ik zal a.d.h.v. de onderdelen welke een cijfer voor gegeven kunnen worden mijn reactie geven.

    Thema/locatie; een run door de beekse bergen heeft bij voorbaat al een voorsprong uiteraard. De vraag is alleen hoe dat het uitgewerkt wordt. Hier en daar liepen we over de normale bezoekerspaden langs de dierenverblijven af en hebben we wat beesten gezien. Leuke toevoeging aan een run denk ik zo.

    Faciliteiten; zoals verschillenden voor mij al aangaven waren de omkleedruimtes gewoon dramatisch, je stond je letterlijk in de modder om te kleden. De douches heb ik zelf geen gebruik van gemaakt, ik wist wel dat er een treintje reed maar waar deze vertrok was alles behalve duidelijk aangegeven. Er was een pastahap verkrijgbaar, maar deze was vrij karig. Tijdens de run waren er wel voldoende punten waar je wat kon drinken of waar je een banaan of een stuk sinaasappel kon nuttigen.

    Warming-up; warming-up? Aangezien het mijn eerste run was kan ik hier geen vergelijkingsmateriaal neerzetten. Ik heb hier in ieder geval niets van een warming-up meegekregen.

    Parcours; het parcours was zeer modderig dankzij de fikse regenbui welke een uur voor de start nog was gevallen. Zonder deze regen was er ongetwijfeld ook een aardige hoeveelheid modder geweest. Het parcour was verder voorzien van enkele kleine hoogteverschillen en her en der moest men door een bus of door een huisje heen. Zoals aangegeven bleek het parcours aardig wat langer dan aangegeven. De ronde was 10+ km ipv de aangegeven 8 km. Nogal een verschil.
    De hindernissen was ook een verhaal apart, vooraf zou er via facebook informatie over de hindernissen bekend gemaakt worden. Daar kon ik afbeeldingen vinden met lijsten erop welke niet compleet waren. Bij het inschrijven kregen wij een plattegrond met daarop 40 hindernissen aangegeven. (de 10 miles was 2x de ronde van de 5 miles dus zou dat 80 hindernissen op moeten leveren) Het aantal hindernissen kwam totaal niet overeen met de plattegrond, her en der was er een hindernis genummerd en ongeveer halverwege de route kwam je dan ineens hindernis 11 tegen. De hindernissen waren absoluut niet uitdagend, vele waren bestaande kinderspeeltoestellen waar de route overheen/doorheen ging maar met een zeer lage moeilijkheidsgraad. Ook bleek hieruit dat er, in mijn ogen, weinig werk zat in het aanleggen van hindernissen. Het aantal hindernissen dat echt ‘gebouwd’ was voor deze run, was op 1 hand te tellen.

    Bewegwijzering; daar ik niet voorop liep heb ik er weinig moeite mee gehad. Desondanks toch op 1 punt een stukje verkeerd gelopen. De route was aangegeven d.m.v. lintjes die hier en daar opgehangen waren. Ook stonden er vaak mensen om aan te geven welke kant je op moest.

    Zwaarheid; de zwaarheid zat hem echt in de afstand en in mijn ogen niet in de hindernissen. Er was een (relatief korte) monkeybar en een houten wand van zo’n 2 meter. Dat waren de zwaarste hindernissen.

    Modder; meer dan voldoende, mede dankzij de regen dus.

    Veiligheid; een stuk door de bossen waren bomen omgezaagd en waren nog boomstronken aanwezig van enkele centimeters hoog. Deze lagen midden op het parcours en waren met witte verf gemarkeerd. Deze waren enkel gevaarlijk wanneer je kort op je voorloper liep en ze daarom niet aan zou zien komen. Wel hingen er takken op gevaarlijke hoogte die eenvoudig afgezaagd hadden kunnen worden. (waarvan 1 dikke tak waarbij je eenvoudig tegen de punt zou kunnen lopen) Deze takken waren met lint omwikkeld wat je lastig ziet wanneer je naar de grond kijkt.

    Teamwork; alleen nodig gehad om uit het water te komen bij de boot en bij de muur. Maar dat lag waarschijnlijk meer aan mijzelf dan aan de hindernissen.

    Prijs/Kwaliteit; Ik vond het persoonlijk veel geld voor deze run. Ik geloof niet dat er veel tijd in het aanleggen van de hindernissen heeft gezeten daar de meeste al in het park aanwezig waren. Het shirtje dat je kreeg was een katoenen shirtje (desondanks werd er in de brief aangegeven dat het een zeer geschikt shirt zou zijn voor de run), de omkleedruimtes waren tenten in de modder, de pastahap was matig en het bagagedepot was een lachertje. Bij afgifte stond er nog personeel om je tas aan te nemen. Bij het ophalen moest je zelf de rekken in om je tas terug te vinden.

    Aanrader?; Nee, in deze vorm zeker niet. Er valt hier nog meer dan genoeg te verbeteren.

    Nog wat overige puntjes;
    Finish; De finish was wat triest, er stond een finishboog, nog voordat je onder deze boog door was stonden er mensen klaar om je tijdsregistratiechip los te knippen (zat vast met tie wraps) en dat was het. Eenmaal onder de boog door stond er nog een tafeltje met drinken waarvan het meeste op was en verder niets. Dat was een tegenvaller.

    Rugnummers; zaten vast met veiligheidsspelden en bleken niet heel waterbestendig. Al halverwege de eerste ronde kwamen we de eerste rugnummers hier en daar tegen. Uiteindelijk bij de finish waren er nog maar weinig mensen met een rugnummer over.

    Al met al mezelf toch zeker wel vermaakt (al is dat waarschijnlijk lastig uit mijn review op te maken) maar met meer dan genoeg verbeterpunten.

  10. Pingback: Alle foto's en uitslag Tough Ten Miles Safari - Obstakels.com

  11. pieter zwart2 on

    Ongelooflijk slecht georganiseerde run met lachwekkende obstakels. In de kleedruimte was meer modder dan op het parcours en de start was een wilde gok, want de omroeper maakte gebruik van de geluidsinstallatie uit een oude Russische onderzeeër. De chips voor de tijdswaarneming waren gejat bij de H&M en degene die lengte van de run heeft gemeten was zwaar bezopen. Na de finish heb ik een half uur naar mijn tas gezocht, want “er was even iets mis gegaan”. Al met al heb ik me kostelijk vermaakt.

  12. Als nieuweling in de wondere wereld van de obstacle-runs heb ik nog niet heel veel ervaring met dit soort evenementen, ik kan dus niet goed vergelijken met andere runs maar ik zal proberen om eens wat op te schrijven. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft en mee doet… 😉

    Wat meteen na aankomst opviel was de kinder-editie. Chapeau! Een voorbeeld voor anderen.

    Het thema is geweldig! Een run op en door een safari-park? Zouden we op plekken komen waar doorgaans niemand komt? Nou, nee dus. Misschien kan dat ook niet natuurlijk, maar er had qua thema veel meer gedaan kunnen worden als door de organisatie gedaan is. Als je thema ‘safari’ is, zou je iets kunnen doen met jungle of zo? Waarom zou je je deelnemers onder wat surfzeilen door laten kruipen, waarom niet onder de bussen die toch al op de route stonden?

    Op een gegeven moment hadden we het gevoel dat de 8 km weleens wat meer zou kunnen zijn en inderdaad bleek dat ook zo te zijn. Nou ja, dat is dan zo. Onderweg was er voldoende water te krijgen en we troffen zelfs nog wat bananen aan. Jammer genoeg was er na de finish enkel een klef bordje pasta dat geserveerd werd vanuit plastic bakken. De finish had wat beter verzorgd kunnen worden, ik vond het een beetje teleurstellend dat de organisatie vooral druk was met het zo rap mogelijk afknippen van de timerchips. Misschien hadden een paar mensen opgesteld kunnen worden om de weg naar de douches te wijzen, al dan niet met een treintje (dat wij overigens niet hebben gezien)?

    Modder was er meer dan genoeg en de route was ook leuk. Maar qua obstakels was het wel magertjes. Ik snap dat je items uit het park wilt gebruiken, maar een paar keer door de achterdeur van een bus naar binnen om er vervolgens doorheen te lopen? Tsja… Ook bleken er wachttijden bij sommige obstakels te zijn ontstaan omdat de obstakels net even te smal waren voor de groep mensen die eraan kwam. Jammer en niet nodig.

    Gewoon slecht vond ik het gebrek aan warming-up, het feit dat door de organisatie geschreeuwd werd dat je aan de kant moest omdat er een 10-miles runner aan kwam (en natuurlijk ga je even aan de kant, maar uit sportief en fatsoenlijk gedrag en niet omdat iemand van de organisatie schreeuwt vanaf een mountainbike), de kleedruimte met moddervloer (je zou er maar staan met een klein kind dat nat en koud is van zijn/haar eerste run) en het feit dat sommige vrouwen in de herenkleedtent hun tas maar even zelf moesten gaan zoeken. De inkijk in de dameskleedtent was iets waar onze dochter zich nogal aan ergerde, hoeveel moeite is het om een zeiltje extra op te hangen bij die ingang? En de opslag van de tassen? Ach, daar is in de andere reviews alles eigenlijk wel over gezegd. Iemand hierboven noemt het een ‘chaos’ en da’s goed omschreven.

    De goody-bag was goed gevuld. Het shirt is leuk voor de sportschool (maar natuurlijk gaat het ook mee naar de bootcamp als is het maar om te laten zien dat we bij de Safari-run waren). Vrijwilligers onderweg om de route te wijzen waren er genoeg en ze waren meer dan vriendelijk. De route was ook goed te vinden.

    Ik vond persoonlijk dat er qua veiligheid wel wat meer toezicht had mogen zijn (op het water en bijvoorbeeld ook bij die ballen onder dat net) en dat er voor zo’n grote groep mensen weinig EHBO-ers rondliepen.

    Gaan we volgend jaar weer? Ja. We hebben een leuke middag gehad en een lekker rondje gerend. Het is veel werk om zo’n evenement te regelen en dat mogen we zeker niet vergeten. Fouten worden gemaakt. Verbeteringen ook. Ik hoop dat we dat in de 2015 uitgave gaan zien.

Leave A Reply

X