Review Tough Guy The Original 2015

0

Ik loop al best een tijdje mee in de wereld van de obstacle runs en heb over heel de wereld al heel veel obstacle runs mogen doen. Toch was het er nog steeds niet van gekomen om mee te doen aan de moeder aller obstacle runs; Tough Guy. Afgelopen weekend was het dan eindelijk zover en mocht ik samen met Team Dutch Mud Men het landgoed van de excentrieke Mr. Mouse om komen ploegen.

Mr. Mouse

Mr. Mouse

Tough Guy?

Om alles even in perspectief te plaatsen is een stukje geschiedenis wel op zijn plaats. Billy Wilson, oftewel Mr. Mouse, organiseert al sinds 1987 een obstacle run op zijn landgoed nabij Wolverhampton. Met een achtergrond in het organiseren van hardloopwedstrijden besloot hij na een blessure (door het hardlopen op asfalt) om het dan maar off-road te gaan organiseren. In de afgelopen 28 jaar heeft hij op zijn landgoed steeds meer obstakels bijgebouwd met namen als The Killing Fields, Vietcong Torture Chamber Tunnels, Death Plunge, Viagara Falls en Torture Chamber. Het succes van Tough Guy werd opgemerkt door Harvard-student Will Dean die vervolgens Tough Mudder oprichtte en daarmee mede verantwoordelijk was voor de bekendheid van obstacle running bij het grote publiek.

Voorbereiding

Genoeg geschiedenis, terug naar afgelopen weekend. Op zaterdagmiddag kwamen we aan op het landgoed en zijn we onze startnummers op gaan halen. Het eerste wat ons opviel was dat het echt een ouderwets zooitje is. Normaal gesproken is het landgoed een opvangplaats voor paarden en het leek er een beetje op dat die paarden die ochtend even verplaats waren om kleedkamers voor de deelnemers in te richten. Ja, inderdaad, je leest het goed. Geen fancy tenten, maar gewoon ouderwets stro op een vloer in een stal. De WC’s bestonden uit een soort halve dakgoten die ergens aan vast geschroefd waren en de eerste obstakels die we zagen stonden er al ongeveer 25 jaar. Alles hier ademde de geschiedenis van obstacle running en kwam een klein beetje over als vergane glorie als je naar de moderne evenementen kijkt. Nou is dit ook precies waar we voor kwamen. Tough Guy is anders, Tough Guy is de originele obstacle run.

De Team Dutch Mud Men tent

De verwarmde team-tent. Ondanks het zonnetje was het behoorlijk koud

Het ophalen van ons startnummer en katoenen t-shirt ging prima. Alles was overal duidelijk aangegeven met bordjes en de mensen waren bijzonder vriendelijk. Dit gaf ons ook nog de mogelijkheid om even goed rond te kijken en de obstakels te checken. Zo konden we ons nog een beetje extra voorbereiden op wat ons te wachten stond. Nou was de voorbereiding voor de meeste Dutch Mud Men de afgelopen maanden prima verlopen wat ik begreep. De kleding was getest, er werd koud gedoucht, tijdens het lopen werden slootjes meegepakt en filmpjes over Tough Guy werden op Youtube bekeken. Iedereen van het team was goed voorbereid. Daarnaast hadden we de luxe dat Gertjan een grote (verwarmde) tent had meegenomen zodat we voor de run warm om konden kleden. Niets kon ons nog stoppen om de fel begeerde medaille op te gaan halen deze zondag.

shirt tough guy

Tough Guy is altijd het laatste weekend van januari. Dit jaar dus op 32 januari zoals je kunt zien op het shirt 😉

Tough Guy 2015, daar gaan we!

Tough Guy heeft een massastart, maar wel met kleine vertragingen door middel van hekken. Wij stonden redelijk vooraan omdat we als groot team meededen. Om ons heen stonden veel mensen die verkleed waren als zo’n beetje alles wat je kunt bedenken. Nadat het kanon afgeschoten was mocht de groep met toppers als eerste weg, gevolgd door deelnemers die al vaker meegedaan hadden. Een mooie geruststelling, mensen komen gewoon nog een tweede keer terug, dus hoe zwaar kan het zijn? Wij mochten als derde groep weg en lieten ons schreeuwend van de berg afvallen om vol enthousiasme naar het eerste obstakel te vertrekken. Na wat moddertrenches die goed te doen waren gingen we eigenlijk eerst een lange trailrun doen. We liepen langs de randen van zijn landgoed en kwamen veel, relatief eenvoudige, obstakels tegen. Wat stroomdraadjes, heuvels, kniediep water, cargonetten en balken. Niets wat heel spannend was.

Nadat we eerder al een keertje wat heuvels hadden mogen pakken kwam nu de befaamde slalom. Ik gok dat we hier een keer of 10 naar boven en naar beneden mochten lopen. Telkens als we helemaal boven waren voelde je wel de snijdende wind. Nu waren we nog relatief droog, maar dat zou vast niet heel lang meer duren. De route was goed te volgen, de ondergrond niet heel vlak en we kregen ook nog water te drinken onderweg. Het was eigenlijk prima te doen en we konden heel wat deelnemers inhalen. Nadat we ook nog een heel stuk door het bos of moeras hadden mogen lopen en daar een keer of 10 onder netten door en even zo vaak over boomstammen heen hadden mogen klimmen, hadden we het nog steeds goed naar ons zin. Eigenlijk was de eerste helft van de run vooral een hele lange trailrun met veel medium obstakels. We mochten deze eerste helft wel afsluiten met ongeveer 12 waterpassages. In de video hieronder kun je goed zien hoe het parcours eruit zag.

Welkom in de Killing Fields

En toen begon het echt! Voor het eerst mochten we over de grote kenmerkende obstakels heen. Houten stellages van wel 15 meter hoog die je via touwnetten mocht beklimmen. Tussendoor een paar stroomdraden en door naar de volgende.  Tussendoor werd je nat gemaakt via allerlei slootjes. We liepen veel door het water, maar gingen nog nergens kopje onder. Ondanks de goede kleding en voorbereiding merkte ik wel dat het langzaam wat frisser begon te worden. Sommige deelnemers waren er al slechter aan toe. Batman zat ergens ineengedoken op de grond en Superman stond boven op het obstakel met de netten en trilde ook nergens meer naartoe.

Tough Guy

Rustig om een meertje heen glibberend

 

Het obstakel waar ik misschien wel het meeste tegenop keek waren de Vietcong Torture Chamber Tunnels die nu opdoken. Je loopt een houten huisje in gaat op je knieën een donker obstakel in waar houten palen en stroomdraden hangen. Oh ja, je kruipt ook nog door het water. Wil je er vervolgens aan het einde weer uit, dan moet je door hele smalle buizen naar boven kruipen. Deze buizen liggen alleen een beetje schuin, zodat je geen licht aan het einde ziet, maar een zwart gat in gaat. Zoals met veel obstakels gaat zijn ze in je hoofd altijd spannender dan wanneer je er daadwerkelijk doorheen gaat. Er kwam nog redelijk wat licht tussen de houten planken door en daardoor kon je de stroomdraden prima zien hangen.

Tough Guy

Van rechts naar links door het donker

Na nog twee plassen water en een fantastisch hoog houten obstakel kwam nu het obstakel waar veel deelnemers knakten. Je liep steeds dieper het water in en moest vervolgens vier keer onder een brug door zwemmen. Ik moest even wachten op de deelnemer voor me, omdat die zijn paardenmasker eerst af moest doen. Net als bij de Getting Tough III had ik mijn badmuts weer meegenomen. Toch kon dit niet voorkomen dat ik een behoorlijke brainfreeze kreeg toen ik voor de laatste keer bovenkwam. In het filmpje hieronder, bij het kopje “Hoe koud was het nou?” kun je de brug goed zien en zie je ook wat het met een deelnemer doet.

Tough Guy

Eerst er overheen, daarna er onderdoor

 

Na nog meer hout en touwen kwamen we nu bij het volgende obstakel waar we weer kopje onder gingen. Simpelweg liep je hier gewoon een plank op om vervolgens in het water te springen. Nu was Mr. Mouse er zeker van dat je tot op het bot nat was en het koud ging krijgen met de wind. Gelukkig liepen we redelijk voorin en hadden we geen wachtrijen. Je moet er niet aan denken dat je stil moet gaan staan. We probeerden zoveel mogelijk vaart te maken om zo toch warm te blijven.

Tough Guy

Een klein deel van het “funpark” over het water

Met je koude en natte lijf kwam je nu aan bij een soort funparkje wat op het water gebouwd is. Je gaat slingerend, klimmend, springend en balancerend van drijvend obstakel naar drijvend obstakel, helemaal rondom het meertje. Gelukkig ben ik slechts één keer het water ingedonderd. Ondanks dat ik niet voelde dat ik het echt koud had, merkte ik wel dat het allemaal wat lastiger begon te gaan. Na nog een stukje door de stenen tijgeren stonden ons nog wat oude houten obstakels te wachten. Uiteindelijk mochten we door een waterplas heen en onszelf via een touw Viagra Falls optrekken om vervolgens in de schuur te finishen. Na twee uur en een kwartier zat onze 15 kilometer terror erop en kregen we een prachtige medaille.

Tough Guy

Veel stroom hebben we gelukkig niet gevoeld

Hoe koud was het nou?

Tough Guy staat er bekend om dat het een gevecht tegen onderkoeling is. Er wordt wel eens gedacht dat als je geen sneeuw of ijs ziet het wel mee zal vallen. Niets is minder waar en zodra je met je hoofd vier keer onder de brug door zwemt is het met de meeste mensen (en bijbehorende grote praatjes) wel gedaan. Persoonlijk heb ik het minder koud gehad dan tijdens Getting Tough The Race II in 2013. Daar liep zo’n beetje iedereen met een isolatiedeken om door de sneeuw. Toch was deze Tough Guy bikkelhard als we de deelnemers die vaker meedoen mogen geloven. De snijdende wind op je natte lichaam kon inderdaad vrij fataal zijn als je niet hard genoeg doorliep. De cijfers liegen er ook niet om. Van de 3.994 deelnemers aan Tough Guy 2015 zijn er 1.360 uitgevallen. Dat is meer dan 1 op de 3 deelnemers. Onderkoeling is in onze ogen nog steeds het meest onderschatte en gevaarlijke obstakel tijdens een obstacle run. In de video hieronder kun je zien hoe drievoudig winnaar en de nummer 3 van deze race, James Appleton, behoorlijk onderkoeld raakt. Overigens is er nog discussie of een warme douche de juiste oplossing is voor iemand die in deze situatie verkeerd.

Conclusie

Als je me vraagt welke run je echt ooit in je leven gedaan moet hebben, dan staat de wintereditie van Tough Guy zeker heel hoog op dat lijstje. Ik heb nog voldoende mooie obstakels niet genoemd in de review, dus die mag je zelf gaan bekijken. De kou, het parcours, de hoge houten obstakels, Mr. Mouse, de geschiedenis en de sfeer ter plekke maken het een unieke ervaring die je als obstacle runner ooit meegemaakt moet hebben. Wij hebben een fantastisch weekend gehad en ontzettend genoten van deze run. Dus ja, wij zijn er komend jaar ook weer bij.

Tough Guy

Sommige obstakels staan er al meer dan 20 jaar

 

Kledingadvies

Na Getting Tough heb ik hier mijn kledingadvies beschreven. Intussen heb ik hem nog iets kunnen verbeteren en denk ik dat ik mijn ideale winterkleding klaar heb. Tijdens de nog koudere Nuts Challenge gaan we zien of het voldoende is. We hebben zelf redelijk snel doorgelopen en zijn in de top 10% gefinisht. Daarmee zijn we door het lopen goed warm gebleven. Loop je minder snel of kom je in wachtrijen terecht, dan koel je heel snel af. Zorg er dus voor dat je je kleding goed afstemt op je verwachtingen en test je kleding tijdens een training of lokale winterrun. Dan nog een kleine laatste tip die het hele jaar door geldt. Draag goede schoenen! Toen we binnen waren zijn we ergens naast het parcours gaan kijken en daar zagen we zo veel mensen bijna stilstaan omdat ze anders weggleden in de modder. En ja, die hadden het heeel koud…

Check mijn kledingupdate voor de ideale winterkleding hier.

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

begon in 2012 met een simpele kalender op Obstakels.com. In 2013 kwamen daar schoenen en kleding bij op DutchMudMen.com. Sinds 2016 is er een heuse fysieke obstacle run store en wordt er hard gewerkt aan de volgende stap van Obstakels.com!

Leave A Reply

X