Hoe ging de eerste obstacle run van Stan?

0

Vorige week spraken we met Stan, die zijn allereerste obstacle run ging lopen. Zijn verwachting was dat hij compleet gesloopt over de finish zou komen. Vandaag horen we of dat gelukt is.

Mijn eerste obstacle run

28 Maart 2015. Ik ben ruim op tijd aangekomen op het terrein waar het allemaal gaat gebeuren. Mijn eerste obstacle run en ik heb meteen voor de 19 kilometer gekozen. Na een kwartier te moeten hebben wachten op mijn startbandjes en mijn enkelband kon het feest beginnen. Na nog even snel een Under Armour Coldgear mock te hebben gehaald bij de Dutch Mud Men stand, wat zeker een slimme zet was met de lage temperatuur, stond ik klaar in het speciale Dutch Mud Men startvak “Muddor.”

Daar sta je dan

Na een korte warming up en een paar OORAH’S gingen we van start. Na een paar mensen over de muur te hebben geholpen werd ik zelf ook over de muur geholpen. Top! Snel aangehaakt aan een groepje van DMM en het avontuur kon van start gaan. Al snel moesten we de modder induiken en door  de regen koelde je al gauw af. Bewegen dus om warm te blijven. Na een rondje met een schild en hamer te hebben moeten lopen kwamen we bij de Platinum Rig.

Ik had al video’s van het OCRWC gezien en het zag er pittig uit. Helaas niet helemaal gehaald, maar daarbij moet ik ook zeggen dat de Platinum Rig en de Gunnor’s Struggle verder in het parcours ook wel erg laag stonden, daar kon ik namelijk de grond aanraken terwijl ik er aan hing.

De Iceman en de Flying Ragnar mochten we meteen voorbij lopen aangezien er vele mensen waren met onderkoelingsverschijnselen of het obstakel was helaas nog niet af. Na de splitsing tussen de mensen die de 7 kilometer liepen en de rest kwamen we de Water Cage tegen. Kortademig door het koude water, snel zwemmend onder de hekken door om daarna weer verder te lopen om het weer een beetje warm te krijgen. 

Bij de splitsing tussen de 13 kilometer en de 19 kilometer werd het al snel duidelijk dat weinig mensen de 19 kilometer nog gingen doen. Lange stukken heb ik alleen gelopen met enkel de vrijwilligers bij de obstakels te hebben gezien. De Gunnor’s Struggle was spekglad wat het aardig moeilijk maakte. Ik sloeg de stroom obstakel over, pakte een banaan en begon aan de laatste kilometers. 

Na het moeras en de mud trenches kwamen we bij de Monkey Bars genoeg publiek tegen dat toch een boost gaf om de laatste meters vol energie af te maken. Boven op de Walhalla Steps vergat ik even de kou en de kramp (die bij de Walhalla Steps flink uitpakte op mijn linker kuit) om daarna de finishfoto te maken in de foto booth. 

Na de foto gemaakt te hebben heb ik mijn T-shirt opgehaald om daarna snel door te kunnen gaan naar de veel te kleine kleedkamer om weer een beetje op te warmen. 

Conclusie 

Leuke run om het seizoen en de verslaving mee te beginnen . Al duurde het wachten voor mijn startbandjes en enkelband mij wel te lang. De kleedkamers waren gelukkig verwarmd maar mochten wel een stuk groter zijn. Het afgeven en ophalen van de tassen was goed geregeld. Hetzelfde gold voor het uitgezette parcours. Jammer genoeg was het beloofde fris bij de finish niet te vinden en waren de Mud Edition T-shirts rond 16 uur al op.

Op naar de Strong Viking Hills Edition!

Stan na zijn eerste run

Stan na zijn eerste run

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.

Leave A Reply

X