Review Spartacus Run Boom 2015

3
  • Alpha-Rating

  • Beoordeeld 2.5 sterren
  • Prima
  • 3.67/5 Gem. score

  • Beoordeeld 3 sterren3 Beoordelingen

  • Spartacus Run Boom 2015
  • Gepost op: : 1 mei 2015
  • Laatst aangepast: 7 december 2015
  • Faciliteiten
    Schrijver: %
    Gebruiker: 47%
  • Warming-up
    Schrijver: %
    Gebruiker: 44%
  • Parcours & Locatie
    Schrijver: %
    Gebruiker: 55%
  • Bewegwijzering
    Schrijver: %
    Gebruiker: 66%
  • Zwaarheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 39%
  • Modder
    Schrijver: %
    Gebruiker: 31%
  • Veiligheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 60%
  • Prijs/kwaliteit-verhouding
    Schrijver: %
    Gebruiker: 45%

Conclusie:

Hoe hebben jullie deze obstacle run ervaren?

The flagman

Het was nog aardig vroeg in de ochtend maar ik was inmiddels alweer op weg naar mijn volgende run; De Spartacus run in Boom. Vanaf de snelweg was het terrein van de Schorre makkelijk te vinden en de vrijwilligers wezen me ook snel naar de parkeerplaats.

Ik nam mijn tas en vlag uit de auto en vervolgende mijn weg naar het evenementen terrein. Tijdens mijn wandeling zag ik al een paar mooie obstakels. Grote hoge steile hellingen die beklommen moesten worden met touwen. Mijn eerste indruk ‘dit ziet er GOED uit’’.

Bij aankomst van het start/finish terrein zag ik al een aantal Dutch Mud Men. Na een kleine kennismaking hadden we besloten om een rondje over het terrein te maken om een kleine sneak peak te krijgen van ons avontuur dat ons tijdens deze run stond te wachten.

Tijdens dit rondje moest ik met de DMM-vlag een aantal keer poseren voor deelnemers die dit helemaal geweldig vonden. Ze namen snel een foto en wenste me veel succes en plezier.

De vlag ligt al klaar!

De vlag ligt al klaar!

 

Het spartacus verhaal

We mochten in de tweede startbox plaatsnemen en kregen het achtergrondverhaal van de Spartacus Run te horen. Een run die speciaal georganiseerd is ter ere van een sportieve jonge man die tijdens zijn grootste passie (sporten) overleed tijdens de Antwerp Ironman. Meteen moest ik aan een van mijn beste vrienden denken. Een vriend die vol goede moed positief in het leven stond, zelfs toen hij de ziekte kanker kreeg. Een strijder die nooit opgaf en anderen boven zichzelf verkoos. Helaas was deze vriend afgelopen week gestorven en kreeg ik een enorme brok in mijn keel door dit aangrijpende verhaal.

Klaar voor de Spartacus Run

Klaar voor de Spartacus Run

 

Start 2.0

“Oke, Relax” dacht ik bij mezelf. Het is goed zo, nu moet je zelf verder! Na een klein rust-momentje werd er aangekondigd dat we mochten aftellen. Binnen 10 seconden klonk het startschot en vlogen we met 250 deelnemers over het eerste obstakel. Een 16 meter brede muur van 2 meter hoog was een flinke beproeving, om nog maar te zwijgen over de rest. Binnen enkele minuten waren we met z’n alle vertrokken en stormde we de eerste heuvel op richting een doolhof van dranghekken. Een mooi obstakel dat meteen de fanatiekelingen van de recreanten splitste.

Opwarmen in het startvak

Opwarmen in het startvak

 

Walk on water

Eenmaal aangekomen bij het volgende obstakel zagen we een aantal netten gespannen over het water. Het was duidelijk dat we hier overheen moesten. De eerste natte voeten waren een feit. Dit mooie obstakel bewijst weer eens dat het niet altijd moeilijk hoeft te zijn om interessant te zijn.

Spartacus himself

Spartacus himself

 

King of the hills

Vervolgens kregen we alweer een kuitenbijter van een heuvel voor onze kiezen. El capitan, een enorme zandberg die vanuit een dal beklommen moest worden. Ik zag dat er een aantal mensen niet vooruit kwamen en bood mijn vlaggenstok aan ter ondersteuning. Met een glimlach op hun gezicht hielp ik ze naar boven en vervolgde mijn run. Na een kleine 500 meter kwam ook bij mij een glimlach op het gezicht. Ik zag een steile slide naar beneden. Met de vlag hoog in de lucht gleed ik naar beneden en voelde me weer fantastisch. Eenmaal beneden zag ik een zigzag van mensen en wist dat ik die heuvel toch echt weer terug omhoog moest om vervolgens weer naar beneden te rennen.

Tijgeren op de knietjes

Tijgeren op de knietjes

 

Barbed bakstenen crawl

Het volgende obstakel smeet een beetje roet in het eten. Normaal is de Barbed wire een grote favoriet qua obstakels voor mij maar deze totaal niet. Een parcours tussen bossen,struiken en takken vind ik niet erg maar als de ondergrond gevuld is met grote afvalstukken van bakstenen dan mijd ik deze liever.

Gladde ramp

Na de crawl mochten we een stukje zwemmen. Over het water waren houten balken en ijzeren hekwerken geplaatst. Ik verplaatste me onder de hekken door naar de andere kant van dit leuke obstakel. Meteen hierna mochten we de mega gladde ramp op sprinten. De ondergrond was spekglad en met mijn OCR schoenen kon ik niet genoeg snelheid maken om tot de top van deze ramp te komen. Bij een 3e poging op sokken lukte het me uiteindelijk wel.

Via het net naar boven

Via het net naar boven

 

Heis de zeilen

Eenmaal aangekomen bij het grote meer mochten we een vlot terug trekken vanaf de ene kant. Daarna mochten we met 12 man plaatsnemen en konden we ons via een groot touw naar de overkant trekken. Het vlot was erg smal en de ruimte om het vlot voort te trekken was erg beperkt. Ik besloot om de vlag in de lucht te steken en de wind als ons voordeel te gebruiken.

Hamsteren!

De welbekende golden stairs zijn bijna niet te missen bij een obstakelrun. Bij deze run hadden ze hier een leuke variant van gemaakt. Een doolhof van strooibalen waarbij je steeds over en onder een hooibaal moest kruipen.

De boys van het rugby team

De boys van het rugby team

 

Swim sala bim

Over een weg van pontons kwam ik uit bij de jump, een 3 meter hoge sprong in het water. Ik sprong naar beneden en zwom snel naar de kant. Na een stuk van 500 meter mochten we voor de laatste keer door het water. Een baantje van 80 meter lang. Tot mijn verbazing was het water heerlijk op temperatuur. Nog even kruipen door de stroomdraden en ik voelde me helemaal opgepept.

Kwade rugby spelers

Toen ik aankwam bij een groep rugby spelers zag ik dat ze de dame voor me zonder stoten voorbij lieten gaan. Mijn reactie was zeer duidelijk; ‘‘Pussy’s!’’ Binnen drie seconden had ik 12 woedende gespierde binken achter me aan zitten. Ik zag de bui al hangen. Na een paar flinke beuken kreeg ik een high five en maakte me weg na de laatste kilometer.

Glijdend naar de finish

Glijdend naar de finish

 

De laatste helling

Toen het finish-terrein in zicht kwam, zag ik dat het nog eenmaal omhoog was. Een flinke helling werd vervolgd met the wall. Een schuine helling van 8,5 mete hoog die makkelijk te beklimmen was doordat er een net was gespannen.

Het laatste obstakel stond voor me. Via containers en cargonetten klommen we nogmaals naar een mooie hoogte en konden we via een buis naar beneden glijden. Met een sprint kwam ik over de finish. Ik kreeg een mooie medaille en wist meteen dat deze speciaal voor die vriend was.

Hoewel het een zware start was (vooral emotioneel) heb ik heerlijk genoten van deze goed georganiseerde run.

Conclusie

Hoewel de ramp en de jump al bekende obstakels waren van een andere organisatie vond ik deze zeer uitdagend voor een kleine maar zeer goed georganiseerde run. Innovatieve obstakels zoals walk on water en het doolhof van hooi maakte me zeer blij. Jammer vond ik dat er bakstenen verwerkt zaten in de ondergrond waar de barbed wire stond. Erg pijnlijk volgens verschillende deelnemers. Doordat de sprint zone van de ramp te glad was had je met OCR schoenen een nadeel bij dit obstakel. Een vlot verloop van tassen en een heerlijke warme douche waren zeer aangenaam.

Een mooie run om in te stappen in de obstacle course wereld. Ik verheug me op de volgende run van deze organisatie!

Een behoorlijke hoogte

Een behoorlijke hoogte

 

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

3 reacties

  1. Cédric5 on

    Mijn eerste obstacle run en meteen een memorabele. Top team, knappe locatie, super toffe obstakels (met The Jump op vrijdag), … Helemaal gebeten door de microbe. Op naar de volgende!!

  2. toffe run, maar teveel wachttijden aan hindernissen en niveau verschil te groot bij deelnemers… zou beter zijn om hier rekening mee te houden bij start waves… was wel fun!!!! 🙂

  3. Leuke run, weinig modder (alleen stukje door het bos), obstakels niet super zwaar en een goede organisatie. Wel super leuke glijbaan na het bos.. Wellicht meerdere afstanden de volgende keer om het niveau aan te geven en of te verzwaren.

Leave A Reply

X