Review Judgement Day 2015

0

Onze strijder Jim was voor de tweede keer bij Judgement Day in de UK. Hier zijn verslag en het verschil met de vorige keer. Zet de volgende maar vast in de agenda.

Deze run vindt plaats op Copehill bij de stad Salisbury in Engeland, vooral bekend door het oeroude monument Stonehenge. Start, run en finish zijn in en rondom een speciaal gebouwd militair oefendorp met helicopters, treinwagons , pantservoertuigen en dergelijke. Het terrein varieert van zacht glooiend tot steilere hellingen, wat modderbeekjes en stukken bos. Vorig jaar was DMM hier ook aanwezig met een team en we waren dus wel benieuwd wat de veranderingen-verbeteringen van dit jaar zouden zijn.

Tip: lees hier onze review van de eerste editie in 2014

Op weg naar Copehill

Vanaf Folkstone is het ongeveer 3 uur rijden en er zijn voldoende overnachtingsmogelijkheden in die streek, van simpele campings, B&B tot meer comfortabele hotels. Er is voldoende betaalde parkeergelegenheid, die overigens voor ons een uitzondering maakte, omdat ze ons herkenden van het vorig jaar en wij de 5 pound op zak konden houden. Het lopen met een vlag heeft dus ook voordelen. ☺

11082388_849080651832246_8364001776905065438_o

Voor de run

Het afhalen van startnummers- en chips en gratis afgeven van tas bij de bewaakte garderobe gebeurt in de ochtend en de start vindt plaats in waves met 20 minuten wachttijd. Deze run is niet grootschalig, er is eet- en drinkgelegenheid, omkleedruimtes voor dames en heren apart, maar geen douche-gelegenheid. Er zijn wat tijdelijke tenten geplaatst en er is een locale dj die alles aan elkaar praat, danst en voor de sfeer en warming-up zorgt. En dat doet hij met veel passie!

De juiste kledingkeuze

Uit ervaring weet ik dat in deze jaargetijde het weer zo maar kan omslaan en had er met mijn kledingkeuze rekening gehouden, mede door het feit, dat er enkele waterpartijen in het parkoers zaten. Vorig jaar zaten de runners midden in een hagelbui en dat hebben velen geweten, met onder andere onderkoelingsverschijnselen en opgave als resultaat.

Start van Judgement Day

De start vond plaats na een korte warming-up met opzwepende muziek en wat vuurwerk en rookbommen. De hindernissen onderweg varieerden van houten muren en het slepen van een betonnen gewicht over een bepaald parkoers, het dragen van een zandzak over ongeveer 500 meter glooiend terrein (met verschillend gewicht voor vrouwen en mannen) en nog wat andere gebruikelijke obstakels.

Twee keer moest er over een langere afstand onder prikkeldraad door en ook door het water getijgerd worden en hierbij werd je van top tot teen drijfnat. Doordat de bodem ongelijk verliep en vol zat met kleine stenen was dit niet zo aangenaam om te doen.

11082339_849081378498840_6836640675165569076_o

Het glooiend terrein met her en der wat langere klimmen was goed te doen, totdat het begon te waaien. Toen kon je merken, dat er veel runners last van kregen. Mede doordat we drijfnat waren en er grote open stukken waren in het parkoers zonder natuurlijke beschutting. Ook zaten er twee verschillende monkeybars in het parkoers. Eentje was met ongelijke liggers maar goed te doen en de andere was wat lastiger. Dat was een combinatie van ongelijke liggers, dan korte kettingen en daarna ringen. Het touwklimmen verderop ging ook redelijk, hoewel de touwen behoorlijk nat en modderig waren.

Het militaire oefendorp

Richting de finish kwam het klapstuk, het militair oefendorp! Hier moest je van huis tot huis, over richels klimmen, naar binnen en naar buiten klimmen, springen en via balkenconstructies balancerend van ruimte naar ruimte gaan.
Ook was er een soort van electrospel, waarbij je met vaste hand het draadje moest volgen en als dat mislukte en het belletje ging, kreeg je een strafronde over een aantal muren voor je verder kon. Een van de hindernissen in het dorp was een lange kronkelige pikdonkere rioolbuis, die je kruipend en tastend moest volgen en waar geen eind aan leek te komen.

Infinity Jump

Een andere hindernis was de infinity jump, waarbij je eerst op een platform moest klimmen en vervolgens naar een wat lager en iets verder weg gelegen platform moest springen. Niet iedereen durfde dit, maar het was ook geen verplichting. Onder de klim en springhindernissen in het dorp lagen dikke lagen verkruimelde rubber, wat behoorlijk hielp om je sprong-val te breken, op te vangen. Vervolgens kreeg je een loopgravenparkoers dat behoorlijk smal was en waar je zigzaggend doorheen moest om te eindigen bij 2 lange rechte rioolbuizen waar je weer in en uit moest tijgeren.

11088409_849081118498866_2571516319983973633_o

Finished!

Hierna volgde de finish met het drankje, t-shirt en medaille. De meesten gingen meteen naar binnen om uit de kille wind te gaan en iets warm aan te trekken. De fish and chips kraam en de broodjes hamburgers vlogen over de toonbank en ook de koffietent deed goede zaken! Het viel echt op hoeveel mensen last van de kou en wind hadden, een heel scala van blauwbekkende tot trillende mensen passeerde de revue. Ook hier blijkt weer, hoe belangrijk de juiste kledingkeuze was. Een vrolijke ochtendzon zegt niets over watertemperatuur of een plotseling opstekende wind.

Conclusie

Eindconclusie: het parkoers was anders dan vorig jaar. Er waren andere heuvels en wat meer water, wat andere obstakels en het dorp was iets ingekort qua route door de huizen. Al met al was het een leuke run, niet al te uitdagend voor de ervaren runners, maar wel de moeite waard om eens gedaan te hebben en misschien te combineren met een bezoek aan Stonehenge.

Wij hebben in elk geval weer genoten!

Foto’s via Facebook

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

Sommige kennen Jim beter als de "Piraat", sommige als de vader van de sport en staat bekend om de Dutch Mud Men vlag die altijd en overal mee naartoe gaat. Jim is een liefhebber van de sport en pakt zoveel mogelijk runs mee in binnen- en buitenland. Hoe Jim zo fit is en blijft? Daarvoor moet je maar een keer met Jim meelopen!

Leave A Reply

X