Review Mud Masters (Marathon) Weeze

3
  • Alpha-Rating

  • Beoordeeld 4.5 sterren
  • Absurd goed
  • 5/5 Gem. score

  • Beoordeeld 3 sterren3 Beoordelingen

  • Mud Masters Weeze
  • Gepost op: : 2 juni 2015
  • Laatst aangepast: 2 juni 2015
  • Faciliteiten
    Schrijver: %
    Gebruiker: 86%
  • Warming-up
    Schrijver: %
    Gebruiker: 71%
  • Parcours & Locatie
    Schrijver: %
    Gebruiker: 89%
  • Bewegwijzering
    Schrijver: %
    Gebruiker: 81%
  • Zwaarheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 81%
  • Modder
    Schrijver: %
    Gebruiker: 76%
  • Veiligheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 83%
  • Prijs/kwaliteit-verhouding
    Schrijver: %
    Gebruiker: 72%

Conclusie:

Review Mud Masters Weeze

Zaterdag ochtend ben ik met mijn buddy in alle vroegte vertrokken naar Duitsland voor de tweede editie van Mud Masters bij Airport Weeze.

Een warm welkom

We moesten vroeg aanwezig zijn en ons melden bij de crew tent. Hier ontvingen we voor zaterdag onze startbewijzen omdat we op zondag als vrijwilliger langs het parcours zouden staan. We kregen nog een aantal aanwijzingen en mochten gebruik maken van de crew faciliteiten. Ook mochten we nog wat drinken en eten meenemen wat wel fijn was aangezien ik me klaar had gestoomd om alweer een marathon te doen. Nadat we elke DMM’er begroet hadden konden we ons omkleden en de tassen bij de garderobe afgeven.

Rock ’n run

Na een duidelijke oproep vulde de startbox zich met de eerste deelnemers. De snelle runners (18km) gemengd met de marathon runners (42km) stonden klaar om van start te gaan. Iedereen werd nog even opgepept door een swingende presentator en rockende songs. Met een luid applaus en oranje rook sprongen we over de eerste hooibalen op weg naar de hangar bunkers, heuveltje op en af over oude hangars. Al snel kwamen we bij het eerste grote obstakel, de monkeybars. Een rechte voor de beginners en een licht schuine met een laddertje in het midden voor de moedige en/of gevorderde runners.

Start Mud Masters

We werden goed opgehyped voor de start

Wringen en klimmen

Nadat we de monkeybars hadden overleefd mochten we een kort stuk rennen langs de oude landingsbaan van het vliegveld. Daarna stonden de wringers op ons te wachten. Wanden waarbij je door een opening moest die hoog of laag in de wand zat verwerkt. Al snel kwamen we uit de eerste verzorgingspost. Bij deze post heb ik de hele zondag gestaan om bananen te snijden en bekers met water te vullen voor de deelnemers. Ik wil even toevoegen dat ik zeer genoten heb van deze dag. Een leuke afwisseling tussen alle runs door. Je ziet allemaal blije deelnemers die je dankbaar zijn dat je ze toejuicht en een bekertje water of een stuk banaan toereikt.

Vliegtuig

De omgeving is prachtig met de vliegtuigen die naast je opstijgen en landen

Thunder!

We vervolgde onze weg en kwamen uit bij een water obstakel. Op het moment dat wij het water in liepen om onder een aantal balken te duiken begon het te donderen. Door de onweer mochten er geen deelnemers meer het water in en moesten via de zijkant langs dit obstakel lopen. Dit zorgde voor een kleine opstopping maar dit vergeet je al snel wanneer je je even bedenkt dat onweer, water en deelnemers geen veilige combinatie is.

Modder

Ook aan goede modder geen gebrek

Een diepe sprong

Het onweer hield niet lang aan dus mochten we de volgende obstakels gewoon weer nemen. Via een crawl door het water en sand trenches maakte we ons klaar voor weer een vet obstakel. De splash, je klimt een steiger op om vervolgens aan de andere kant van een enorme hoogte naar beneden te springen in een groot meer. Door het koude water en de regen kregen we het er niet warm van.

Team No Limits

Ook Team No Limits ging lekker over de Monkeybars

We verlieten de zandgroeve en vervolgende de route door grote stalen buizen en over opgestapelde hooibalen. Via een lege hangar waar ook weer hooibalen stonden kwamen we uit bij getting tyred. Een bouwwerk waarover netten zaten gespannen en waar autobanden onder lagen. Via de autobanden kropen we naar de grote bandenstapel waar we ook overheen moesten.

Zand, heuvels en de net-jump

Vervolgens kwamen we uit bij een wand met grote gaten erin. Hier moesten we tussendoor en al snel kwamen we weer in bij de zandgroeve uit. Via night crawlers en een aantal zand hellingen mochten we een schuine wand oprennen waarbij touwen hingen om jezelf omhoog te trekken. Na een klein stukje rennen zagen we de net-jump al klaarstaan. We sprongen naar het net en klauterde verder naar de overkant.

Splash Jump

Het water onder de Splash Jump werd steeds modderiger

Vogel? Vliegtuig? Nee, de FLYER!

Via een kleine omweg kwamen we dan toch uiteindelijk uit bij één van de hoogtepunten van deze editie. Al een aantal weken konden we genieten van een sneak preview maar vandaag was het dan echt tijd voor de deelnemers. We stormde het steiger omhoog en kwamen uit op een hoogte van 10 meter. Na een korte en krachtige instructie gleden we van deze spetterde glijbaan. Wat een gaaf obstakel! En ik mocht hem nog 2 keer doen tijdens de marathon. Dit obstakel gaat het naar mijn mening goed doen in de volgende edities. Je gaat super snel. Je maakt een flinke sprong en je vliegt best ver over het water. Als je adrenaline nog niet op peil was door de run, dan zeker wel na dit obstakel.

Flyer

Het nieuwe obstakel, de Flyer. Een geweldige ervaring!

Teamwork

We verlieten de zandgroeve en kwamen langs de start/finish area bij de welbekende walls. De eerste 2 muren waren redelijk te doen maar de 3e was een stuk hoger. Met een flinke aanloop en een voet tegen de wand sprong ik omhoog.
Met een aantal duwtjes klom ik over de wand heen. Na een kleine babbel met bekende teamleden kropen we verder onder de barbed wire.

Hangars

Je loopt ook tussen de immense hangars door

Je moet het maar kunnen

We sloegen af naar het laatste stuk van het parcours dat alleen voor de 18km bestemd was. Klimmend via een steiger kwamen we uit bij een combi obstakel genaamd swing over. Je klimt aan de ene kant via balken omhoog en klimt vervolgens via het touw naar beneden. Daarna mochten we de marine tables bedwingen. Ook hier heerst er weer samenhorigheid als er anderen je omhoog helpen. Voor de mensen die alleen bij dit obstakel aankwamen waren er blokjes gemaakt aan de wand zodat je toch alleen over dit obstakel kon klimmen.

Omgeving

De zandgroeve waar ook de Splash Jump staat

Een ‘zware’ sandbag drag

Nadat we weer even lekker hadden gerend door de stromende regen klom ik via de monkey ropes naar het volgende obstakel. Een pittige route over heuvels met een zandzak van 20kg. Het gewicht was een van mijn minste zorgen want door de regen waren de diepe afdalingen spekglad en moest ik alle zeilen bijzetten om niet op mijn plaat te gaan met een zware zak van 20 kilo.

Net jump

Springen naar de Net Jump

Survival of the fittest

Het volgende obstakel bestond uit een touwladder waar je naar boven moest klimmen om vervolgens via een net naar beneden te klauteren. Met een koprol gooide ik mijn lijf over het net en was ik in een aantal seconden over dit obstakel.
Vervolgens konden we de armspieren trainen. Een balk met twee lussen waar je met zwaaiende bewegingen jezelf naar de overkant moest zwaaien. Daarna kwamen we weer uit bij de swing over. Alleen moesten we deze keer het obstakel andersom overwinnen. Via het touw klom ik omhoog en zwaaide mezelf weer over de bovenste balk om vervolgens naar beneden te lopen.

Even de batterij opladen

Al snel kwamen we bij het laatste stukje van de eerste ronde. We sprongen in een bak met water en kwamen uit bij het laatste obstakel, de stroomdraden. Kletsnat kroop ik door de stroomdraden en ving een aantal tikken op.

Ook de Sizzler ontbrak natuurlijk niet

Ook de Sizzler ontbrak natuurlijk niet

1 down, 2 to go

We kwamen bij de finish en ik nam voor korte duur afscheid van mijn buddy die na 18km een einde maakte aan deze geweldige run. Ik nam snel wat te eten en ging via het speciale marathon poortje weer het parcours op. Nadat ik nogmaals de splash, de flyer en alle andere obstakels heb overwonnen kwam ik na 42 kilometer om 15:15 over de finish.
Ik haalde mijn marathon shirtje op en ging even in de crew ruimte opwarmen. Na een aantal gesprekjes ging ik naar de auto en zwaaide het terrein gedag tot de volgende dag waarop ik als vrijwilliger me nuttig heb gemaakt door mensen aan te moedigen en ze te verzorgen met bananen en water.

Modder

Samen door de modder

Conclusie

Pluspunten

  • Een uitstekend parcours. Goede verdeling tussen fun en kracht obstakels.
  • Geen lange stukken hardlopen.
  • Enorm veel modder vanaf mijn 2e ronde.
  • Meer dan genoeg verzorgingspunten.
  • Extra aandacht voor de marathon lopers.
  • Nieuwe uitdagende obstakels.
  • Juiste vrijwilligers op de juiste plaatsen
Lisanne

Lisanne was de snelste vrouw deze Mud Masters

Aandachtspunten

  • Meer keuze bij verzorgingspunten (appel, chocola, koekje)
  • Veel obstakels zijn toe aan een upgrade of een variatie.

Zelf meedoen aan Mud Masters

Wij waren behoorlijk onder de indruk van deze editie van Mud Masters en kunnen niet wachten tot de derde Mud Masters in september. Tijdens de volgende Mud Masters in Biddinghuizen hebben we weer een speciaal Dutch Mud Men startvak. Schrijf je nu snel in met 5 euro korting en ga zelf van de Flyer en alle andere Mud Masters obstakels.

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

3 reacties

  1. Een fantastische dag gehad. Dit was weer een ouderwets vette Mud Masters. De locatie is mooi, het parcours pittig en de nieuwe Flyer heel gaaf om te doen. De regen, wind en hagel de eerste twee rondes maakten het helemaal pittig. Op naar Biddinghuizen!

  2. Wij hebben een top dag gehad. De weersvoorspellingen ware in het begin niet veel belovend. Drijf nat kwamen we op het terijn aan, alsof we de run al hadden gelopen. Totdat we in het startvak stonden, de zon kwam langsaamaan door en het werd uiteindelijk super weer om te lopen. Het was mijn eerste mudmasters in weeze, maar zeker niet te laatste. Wat een fantasties terein met toch behoorlijk wat zand en modder. De obstakels waren erg leuk, met opnieuw wat verrasingen. De Flyer ! Wat een geweldig obstakel was dit. Het obstakel met het net waar je in moet springen blijft ook een erg leuk obstakel. Voor mijn zeker een Run waar ik volgende jaar ook zeker weer bij ben. Organisatie was top, locatie was top, faciliteiten waren goed. Misschien wat prijzig, maar wel de moeite waard.

    Wil je onze evaring en van de mudmasters zien, met een hoop lol en gekkigheid. Check dan ook onze video !

  3. Eddy-Paul Bakker5 on

    vond het ook een prachtige race, goede faciliteiten, schitterende omgeving en parcours. De Flyer was super, was blij dat ik er 3 keer vanaf mocht.

Leave A Reply

X