Foto’s en review Battle of Thor

1
  • Alpha-Rating

  • Beoordeeld 2.5 sterren
  • Prima
  • 4/5 Gem. score

  • Beoordeeld 1 sterren1 Test

  • Battle of Thor
  • Gepost op: : 6 september 2015
  • Laatst aangepast: 7 december 2015
  • Faciliteiten
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%
  • Warming-Up
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%
  • Parcours & Locatie
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%
  • Bewegwijzering
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%
  • Zwaarheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%
  • Modder
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%
  • Veiligheid
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%
  • Prijs/kwaliteit-verhouding
    Schrijver: %
    Gebruiker: 50%

Conclusie:

Hoe vonden jullie deze obstacle run?

Battle of Thor, trailrun meets obstacle run, een echte kuitenvreter!

Battle of Thor is de jongste telg in de spartacus serie, hij gaat door op de mijnterhills in het Belgisch limburgse Genk. Je kan kiezen tussen 2 afstanden, 7 en 12 km. Zoals we van spartacus gewend zijn is het een grote run met ongeveer 6.000 deelnemers. Toch merk je daar op het parcour weinig van, de waves vertrekken ver genoeg uit elkaar zodat er geen opstoppingen zijn bij de hindernissen. Ook tijdens het lopen hinder je elkaar niet want er is voldoende plaats voorzien om goed door te kunnen lopen en te genieten van het adembenemend mooie landschap.

Het terrein van Battle of Thor

Het terrein van Battle of Thor

Het terrein zelf is best wel pittig en word door velen onderschat. Er zijn erg steile en hoge bergen met een grind ondergrond wat dus wel prettig loopt. De 14 voorziene hindernissen zijn op zich niet zo zwaar maar in combinatie met het terrein wordt het toch een hele uitdaging.

Battle of Thor

De startvakken zijn zoals altijd naast elkaar – Foto via Battle of Thor

Ook zijn er nieuwe hindernissen voorgesteld zoals een 5 meter hoge quarter-pipe aan de start en een sneeuwhelling, wat ook weer zorgt voor de nodige vernieuwing.

Quarter-pipe

Elkaar naar boven helpen bij de quarter-pipe van Battle of Thor

De organisatie is professioneel met het nodige oog voor veiligheid, er zijn voldoende stewards aanwezig op het parcour en aan iedere hindernis om te helpen waar nodig. Het is duidelijk aangegeven welke route je moet lopen en iedere kilometer is aangeduid zodat je precies weet hoe lang je nog te gaan hebt.

Modder

Vliegende de modder in – Foto via Battle of Thor

Er zijn ook voldoende bevoorrading posten aanwezig op het terrein. Er is een wasruimte voorzien en ook plaats om te parkeren is er voldoende. Alles is goed aangegeven van de inschrijvingen tot de wc’s. Je krijgt een goed kwalitatief loop shirt, aan de finish een mooie metale medaille, en natuurlijk wat te drinken en een snack.

We survived!

We survived! – Foto via Battle of Thor

Naar mijn mening is dit dus een geslaagde run, ik vind het 1 van de betere runs die de spartacus series te bieden heeft. Dus ook als je graag trailruns doet is deze run een absolute aanrader. Wat is jullie ervaring met deze run? Let me know!

Challid Koubari – Dutch Mud Men Vlaanderen.

Hoe vonden jullie deze obstacle run? Laat hieronder in de comments je mening achter!

Foto’s

Wij gaan zo snel mogelijk alle foto’s verzamelen? Zelf foto’s gemaakt? Mail ze naar info@obstakels.com.

Uitslagen

Bekijk hier alle uitslagen van de Battle of Thor terug.

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

begon in 2012 met een simpele kalender op Obstakels.com. In 2013 kwamen daar schoenen en kleding bij op DutchMudMen.com. Sinds 2016 is er een heuse fysieke obstacle run store en wordt er hard gewerkt aan de volgende stap van Obstakels.com!

1 reactie

  1. Steff Helsen4 on

    Het was alweer een geslaagde, typische Spartacus series editie.
    Typisch omdat het voor een doorwinterde OCR-junk niet overdreven veel uitdaging biedt. Anderzijds staat het organisatorisch en zeker qua logistiek als een huis. Geen enkele run in mijlenverre omtrek die beter doet op dat vlak.

    We waren vrij laar gearriveerd, maar en was nog plaats zat aan het stadion van KRC Genk. Gratis parking trouwens, nog zo’n uitstervend ras. na een kwartiertje wandelen kwamen we aan bij het terrein. Het was al goed druk en de eerste 7km waves waren al volop bezig aan de beproeving. Afhalen van de nummers ging vlot, we waren als team ingeschreven waardoor de verantwoordelijke alles in één keer kan afhalen en verdelen. Handig! Tas wegbrengen, plasje doen en richting start voor onze 12km op en rondom de mijnterrils. Geen onbekend terrein voor mij. Ideale trainingslocatie om op relatief korte afstand toch een serieus aantal hoogtemeters te trainen.
    De start bij de voogaande waves was een beetje chaostisch. Men moest meteen een grote quarterpipe over een door te kunnen richting het parcours. Na ettelijke pogingen waren er nog steeds een aantal mensen niet over maar omdat de volgende waves moesten vertrekken zat er niets anders op dan de chicken lane te gebruiken. Gelukkig had de eerste wave van de 12km hier minder last mee en was iedereen vrij snel erover heen. Nog even geholpen en gewacht tot men vrienden erover waren en dan kon de inhaalrace beginnen. Met z’n 2en serieus de pees erop gelegd. De eerste 2 à 3km was het vooral lopen. Ideaal om alles wat uit elkaar te trekken. Tussen, onder en over wat balken. Een bergje op met behulp van een koord, peanuts met wat ons nog te wachten stond..
    Daarna was het tijd voor modder! Prachtig stukje blubber tot op kniehoogte. Op handen en voeten onder de prikkeldraad er doorheen. Niet veel later mochten we gaan zwemmen in één van de vijvers. Ponton opklimmen en terug erin. Was mooi gemaakt. Net na de splitsing voor de 12km kregen we nog een moeras/vieze sloot voorgeschoteld waar we enkele keren door mochten.
    Hierna kon het echte klimwerk beginnen op de terrils. Prachtig uitzicht boven. Jammer genoeg was het weer niet al te denderend. Onderaan was er een mooie slide gemaakt die ons weer in het water liet belanden. Nog eens een stukje zwemmen en weer door richting het voetbalstadion. Opzich niet veel spectaculair meer tegengekomen qua hindernissen.. Wat rook in de bos, autobanden, paar hooibalen met wat balken boven, een spinnenweb van rekkers, donker tunneltje. Allemaal goed gemaakt maar weinig uitdagend.
    Op naar de finish dan maar. Eerst nog een obstakel dat k voor het eerst zag in Battle of the Ardennes. Een soort doolhof/speleobox gemaakt uit een steiger. Daar is wel goed over nagedacht. Vlak voor de finish nog een paar containers overklimmen en via een sneeuwschans naar beneden. Medaille en watertje ontvangen. Uiteindelijk 12de geworden in 1u07. Niet slecht. Maar vooral een leuke dag gehad op een mooie locatie. Het parcours opzich het wordt zwaargemaakt door de hellingen, niet door de obstakels. Het is vooral lopen, lopen en nog meer lopen. Er zitten geen obstakels tussen waar kracht/techniek je een voordeel zouden kunnen geven. De obstakels zelf kan je niets op afkeuren. Een voor een degelijk en veilig gebouwd. Warming up doen we niet aan mee in België.. Bewegwijzering was perfect. Nergens nog maar de intentie gehad om fout te lopen. Modder mag er altijd meer zijn. Er zat wel een mooi stukje in van 50m, maar dat was het dan ook. Ga ik ook niet over klagen, want het is een natuurdomein waardoor je zowiezo beperkt zit als organisatie. Tis niet zo dat je daar even meters diepe trenches mag graven.
    Prijs/kwaliteit is het oké. Ik ga zeker niet zeggen dat het goedkoop is, maar je krijgt er wel redelijk wat voor in de plaats. Als competitieloper moet je niet bij de Spartacus Series zijn, maar dat is al langer bekend. Voor ons is het dikwijls vlakbij en we krijgen steeds redelijk wat vrienden mee, wat het allemaal heel fijn maakt. Om te beginnen met OCR en voor de minder geoefende atleten onder ons is en blijft het een fantastisch evenement.

Leave A Reply

X