Raceverslag Caveman Challenge

1

Alette deed afgelopen weekend wederom mee aan de Caveman Challenge. Lees hier haar raceverslag.

Raceverslag Caveman Challenge

Hij stond alweer  een tijdje in mijn agenda, de Caveman Challenge Zoo edition. Ik zou daar de 13 kilometer lopen en deze zou voor een deel door de oude dierentuin in Emmen gaan. Het was voor mij de eerste obstakelrun van het jaar, vanwege een hardnekkige schouderblessure kon ik niet zo heel veel doen, en ik had wel zin om weer lekker een obstakelrun te kunnen lopen. Naast de 13 kilometer was er een ronde van 6 kilometer en een kind-ouder versie. Genoeg keuze dus!

Zondagochtend vertrokken we met een groep van 13 man vanuit Assen naar Emmen. De parkeerplaats was al snel gevonden en de weg naar het centrum is ons ook niet onbekend. Ik moet toegeven dat ik niet op eventuele bordjes heb gelet, maar anders was de weg ook wel te vinden via de groepjes mensen in sportkleding. De wachttijd bij de startnummers was kort en hier hadden we eerst geen spelden om ons startnummer vast te maken. Later hoorden we dat het nummer niet bepaald nodig was, zolang je het polsbandje maar om had. Erg fijn, want ik loop sowieso liever met een polsbandje dan met een startnummer die ik overal kan verliezen. Helaas moesten we wel voor de garderobe een euro betalen. Dit is voor het eerst dat ik extra moest betalen om mijn tas af te geven. Het inschrijfgeld is hoog genoeg.

Caveman Challenge

Tijd om te gaan

Na een korte, maar leuke, warming-up mochten we dan eindelijk starten. Na wat gespetter in de fonteinen van Emmen ging de route al snel langs de nieuwe dierentuin richting het bos. Na een tweeëneenhalve kilometer kwam de splitsing tussen de 6 en de 13 kilometer. Op de splitsing was het gezellig druk met een dj, veel publiek en ook een behoorlijke drukte aan lopers. Gelukkig draaide de dj het één en ander aan meezingers en stonden we al snel wat dansend en zwaaiend om vervolgens af te slaan naar de 13 kilometer route. Helaas zat in deze lus de waterpost pas aan het einde van de lus én kon je 500 meter later alweer wat drinken. Een beetje scheef omdat we 6 kilometer zonder water zaten met 28 graden. Een extra drinkpost was hier erg welkom. Een extra uitdagende hindernis voor de 13 kilometer was ook fijn geweest. Alle leuke hindernissen zaten in de 6 kilometer lus. Voor het publiek wel fijn, die hoefden niet een heel eind het bos in, maar als loper mag daar echt meer uitdaging inzitten. Als survivalrunner vond ik het dan wel weer grappig dat er een swing-over inzat. Die had ik niet aan zien komen.

Na de lus voor de 13 kilometerlopers kwamen we weer uit op de lus waar de 6 ook liep. Terug bij de dj met zijn muziek en nog even een extra slokje water. Omdat de 6 later was gestart kwamen we al vrij snel in een behoorlijke file terecht en stonden we maar weer dansjes te doen bij de dj. Een beetje vermaak verkort nou eenmaal de wachttijd qua gevoel. Nadat we het kanaal weer hadden overwonnen konden we door via het veld en kwamen we het één en ander aan watersproeiers tegen. Een afkoeling die ik wel kon waarderen. Via wat muurtjes kwamen we uiteindelijk weer in het centrum van Emmen waar we eerst nog de monkeybars mét waterbak mochten overwinnen voordat we de oude Dierentuin in mochten.

En dan eindelijk de dierentuin in…

Helaas is de oude dierentuin een paar weken voor de Caveman Challenge vernield. Gelukkig mocht de organisatie nog wel gebruik maken van het terrein, maar de route door het oude park werd iets verkort. Gelukkig konden we wel via de savanne, het bavianeneiland (mét fotomoment), en de grachten rondom het olifantenverblijf een rondje door het oude park maken. Omdat de doorstroom hier goed was had ik niet verwacht dat we bij de eindhindernis, de Lord of the Rings, een dikke 20 minuten moesten wachten. Logischerwijs plaats je een spectaculaire hindernis als laatst, maar de wachttijd was er enorm. Bij de finish kregen we onze welverdiende medaille en finishersdrankje. De brandweer kon ons schoonspuiten en al vrij snel had ik mijn tas weer in handen.

Conclusie

Het was leuk, maar als ik toch mijn mening mag geven… De organisatie heeft de vraag voor een medaille voor de volwassenen goed opgepakt via de social media. De medailles waren eerst alleen voor de kinderen, totdat bleek dat er veel volwassenen waren die ook liever een medaille hebben dan een t-shirt. Daarnaast ook ontzettend veel updates voorbij zien komen én het parcours dus aan het voorzien van informatie deze keer geen gebrek.
Al met al heb ik mij prima vermaakt, maar aan de 13 kilometer was op deze manier erg karig. Voor deze lus betaal je toch extra en je krijgt er in verhouding basis hindernissen (een stuk of vijf) voor terug. Met de wetenschap van het vandalisme een paar weken ervoor begrijp ik dat er huiverig wordt gedaan over het plaatsen van hindernissen in het bos. Maar de prijs-kwaliteit voor de 13 is nu niet goed. Ook de verzorging onderweg kon stukken beter! De duikers in het kanaal waren een fijne zekerheid dat je in ieder geval goed in de gaten werd gehouden en de dierentuin door was een leuk jeugdsentiment. Wat ik in vergelijking met de editie in Exloo jammer vond is dat je als lange afstandloper in de file komt door het verkeer op de kortere afstand. Het was fijner geweest om eerst de complete 6 kilometerlus te lopen en daarna een extra lus voor de 13. (zonder dezelfde route te lopen). En het extra bijbetalen voor de tas? Zonde…

Foto’s via Facebook Caveman Challenge.

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

1 reactie

  1. Helemaal eens. Het was ontzettend leuk en sfeervol, maar voor de 13 km veel te lange stukken lopen en te weinig obstakels. Extra drinkpost was echt heel lekker geweest. Lang wachten voor de obstakels!!! Wel genoten.

Leave A Reply

X
X