Raceverslag Strong Viking Mud Edition Duitsland

0

Een aantal van de Tough Rangers waren aanwezig bij Strong Viking in Fursten Forest. Paul Berndsen schreef het volgende verslag over de deelname in de OCR series wedstrijd.

Zaterdag 10 Maart 2018

De dag die de boeken in gaat als de eerste dag waarop 3 Tough Rangers voor het eerste meelopen in de series. Davy, Peter en ik willen weten waar we staan en gaan vol goede moed de strijd aan met de andere wedstrijdlopers. Het is voor de meeste van ons alweer 4 maanden geleden dat we een run hebben gedaan, dus het wordt een strijd tegen onszelf, de nieuwe obstakels en de andere lopers. Op het terrein van SV hangt, ook al is het 8 uur ’s ochtends in Fürstenau, een gezellige sfeer. Enkele lopers zijn er al en voor iedereen is het een gezellig weerzien van de anderen. De tendens is bij iedereen hetzelfde; “Het is lang geleden dat we gelopen hebben en we zien wel hoe het gaat op deze baan met veel nieuwe obstakels.”

Tegen 10 uur begeven we ons naar het startvak, spreken elkaar moed in en even na 10 uur werpen we onszelf over de muur. De race is gestart. Peter en Davy zijn eerder over de muur dan ik, maar al snel haal ik ze bij. We beginnen met de bekende obstakels, hurdles, touwklimmen, carry the shield, balans. Deze obstakels zijn allemaal niet al te moeilijk. Na een paar kilometer kom ik lekker in mijn lopen en ademhaling en loop ik steeds meer en meer lopers voorbij.

Dat gaat dus goed. Hier kom ik ook John tegen en samen lopen we verder en kletsen we wat. Dan komt er een nieuw obstakel, Ivars Walk. Onze benen moeten we aan elkaar binden en zo moeten we een parcours afleggen waarin hurdles en een mud crawl zitten. Erg leuk, maar ook zeker zeer vermoeiend om te doen. Verder door krijgen we de altijd leuke brother hill, trenches, crawls en de Storm the Castle. De eerste 7K zitten er bijna op. Bij de Storm the Castle maak ik een inschattingsfout en kom met weinig souplesse boven. De afdalingen bij de hoge obstakels zijn voortaan ladders in plaats van hoge trappen, wat weer net wat comfortabeler is.

Bij de nieuwe Log Climb zit ik te modderen. Peter haalt me hier in en ik kijk bij hem af hoe dit obstakel te doen is. Hij heeft dat, met zijn survival skills, iets zuiverder dan ik. Wanneer ik hem na doe, lukt deze en kan de reis weer worden voortgezet. Na Thors Lightning is het de beurt aan de nieuwe Tilting Tunnels. Leuk, maar niet moeilijk. Daarna pakken Peter en ik de snelheid samen op, maar loop ik op hem uit bij de Tyre Flip. Een pittige, omdat de banden zich vast zuigen in de modder. Mijn loopsnelheid ligt iets hoger, dus we lopen niet meer samen. De Viking Hills werken zwaar op de benen en ik ben blij wanneer het terrein weer wat vlakker wordt.

Dan, weer een survival achtig obstakel, de Swing over Wall. Swing overs zijn niet mijn ding, maar met een muur, zijn ze geen mentaal probleem. Fysiek pittig, maar geen mentaal probleem. Daarna, Thors Odyssey. De zwaarste uit alle edities vind ik deze altijd. De zandafgraving zorgt dat je ver weg zakt en dat het lopen met de zandzak nog zwaarder wordt. Gelukkig staat mijn zoon hier bij de marshall (Sabrina) en hij en Demi (dochter van Bianca) moedigen me aan en ik wordt op een heerlijk Dark Path van Amorphis getrakteerd vanuit zijn telefoon speaker. Met hervonden energie ga ik verder en zie Ingo en Ingrid verschijnen bij Gunnors Rope. Alleen, we moeten niet met een touw naar de overkant, maar aan spijkerbroeken.

Ik volg Ingo (marshall) zijn instructies over het obstakel op en eigenlijk gaat het obstakel prima, tot ik te snel mijn voet wil neerzetten op de eindbalk, mijn handen losser laat en val. Dat gebeurd me wel vaker en is echt een leerpunt voor me. Liever het obstakel verder door pakken en er zeker uit kunnen stappen, dan net te kort komen. De penalty liegt er niet om. Met een jerry can een parcours lopen. Lood zwaar. Net voor de Gunnar’s Struggle pik ik een collega loper op. Steve. Een gezellige Duitser die het zwaar heeft en samen lopen we naar de laatste paar obstakels.

De nieuwe weaver is zwaar, maar leuk en zeker voor herhaling vatbaar. We gaan samen door de laatste paar obstakels heen en pakken ook samen, helaas, de burpee penalty bij de low rig.
Dan het moving peg-board. De afgelopen 18K heeft me laten weten dat mijn schouder nog lang niet klaar is voor volledige belasting, dus, ik doe een poing met rechts en voordat ik links ga belasten accepteer ik de penalty.

Weer die verrekte jerry can. Dan de flying monkey bars. Voor de tweede keer in mijn leven. Ik red ‘m tot de helft en dan is het op, met een Battle Rope penalty tot gevolg. De finish is in zicht en met 2:38 op de klok is dat 20 minuten trager dan ik 6 maanden geleden over dit parcours gedaan zou hebben. Al met al niet slecht gezien de rustige periode van de afgelopen 4 maanden.

Moe maar voldaan kom ik over de finish, laat een foto maken en zie daar Team Family samen met B4Men. We kletsen wat en iedereen heeft het weer super naar de zin gehad. Daarna is het nog wat aanmoedigen, peppen en supporten van Peter, Davy, John, Rene, Hubert en Bianca en dan kunnen we, wanneer iedereen over de finish is, moe, maar voldaan naar huis.

Het was weer een zeer geslaagde dag!

Grote dank aan alle marshalls. Natuurlijk speciale dank aan de rangers die als marshall gestaan hebben.
#subsports #Salomon #fairplay

Deze review is geschreven door OCR Tough Rangers Nederland. OCR Tough Rangers is de vereniging van Nederland waar je moet zijn als het gaat om OCR (Obstacle Course Racing) in verenigingsverband. Volg ze hier op Facebook.

Laat hier je eigen review achter voor OCR Series. En hier voor de normale Strong Viking.

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

Leave A Reply

X
X