Review Strongmanrun 2013

4

Gisteren was de tweede Nederlandse versie van de Fisherman’s Friend Strongmanrun. We waren hier erg benieuwd naar, omdat het de enige run is waar er zoveel mensen (8.000) tegelijk starten. Daarnaast was de run 9 maanden geleden al helemaal uitverkocht, dus het animo was na een eerste versie overweldigend. Hier ons verslag van ons bezoek aan Hellendoorn.


In aanloop naar de run

Op de social media en onze website merkten we al dat dit een race is waar veel mensen zin in hadden en mee bezig waren. Verder liep zo’n beetje iedereen die we intussen kennen van het obstacle runnen gisteren mee. Zoals bij de meeste obstacle runs was het eerst weer een flink stuk rijden voor ons dagje uit. Het adres was vooraf bekend gemaakt, evenals de parkeermogelijkheden en de route was goed aangegeven. Het hele reizen en parkeren was prima geregeld. We waren allemaal ruim op tijd en dus net voor de grote drukte. Het startterrein was erg ruim opgezet en we konden al bij de obstakels kijken.

Ergens heeft een massastart wel wat. Meestal zijn de startvakken wat kleiner en staat er dus ook wat minder publiek. Dit deed ons meer aan de wat grotere hardloopevenementen denken. Dit zorgde toch voor een wat andere sfeer dan normaal en was leuk. Het was ook te merken dat dit meer een prestatieloop was dan een echte obstacle run waar het om teamwork draait. Het opzwepen van het publiek werd vooral gedaan met muziek. Verder hielden Wendy van Dijk en de burgemeester van Hellendoorn een kort praatje. Veel mensen stonden al lang in het startvak zodat ze een beetje voorin konden starten en konden dus niet wachten op het startschot. Na een laatste plaat van ACDC mochten we eindelijk van start!

Strongmanrun 2013

De Fisherman’s Friend Strongmanrun 2013 zelf

Als eerste moet ik even melden dat ik het privilege had om in een speciaal eerste startvak te starten omdat ik voor het Losse Veter team liep. Ik heb dus zelf niet heel veel gemerkt van de opstoppingen, maar een aantal andere lopers van Team Dutch Mud Men heeft wel een aantal keer behoorlijk moeten wachten. Iedereen die voorin stond ging (te) hard van start en sprintte weg uit het startvak. Misschien ook wel logisch als er achter je 8.000 enthousiaste mensen staan te wachten om losgelaten te worden. Het eerste obstakel was Molls Mountain, een aantal trenches zonder water waar je overheen mocht. Ik ging met een teamgenoot van Losse Veter door het midden en het losse gele zand bleek toch wel zwaar te zijn. Na dit eerste obstakel hebben we mooie stukken mogen hardlopen over het prachtige parcours, het leek net een trailrun, heerlijk. Dat het parcours niet eenvoudig zou gaan worden wisten we al, maar heuvel op, heuvel af, heuvel op, heuvel af, etc. bleek er toch wel in te hakken. Toen we bij het zwembad aankwamen stond er behoorlijk veel publiek. Zo veel publiek ben ik bij hardloopevents gewend, maar bij obstacle runs heb ik het nog niet vaak zo druk gezien. We mochten naar boven klimmen voor de water splash en konden even schoonweken in het zwembad. Vervolgens kwamen de monkeybars. Aan de naam van het obstakel te zien (icy monkeybars) lag er een bak ijs onder. Hierna kwam de eerste drinkpost en mochten we over netten heen klimmen, de illegal tire dump.

Vanaf hier was de muziek van het startgebied alweer te horen en langzaam gingen we door het bos weer terug richting de start. Daar kregen we een aantal obstakels direct na elkaar. Het begon met terror wire, het bekende obstakel met hangende draden waar je onder stroom gezet wordt. Vervolgens twee keer tijgeren / gebukt lopen onder commandonetten door, lekker voor de bovenbenen. Hierna gingen we door naar de fireman fall, precies zoals je het je voorstelt; aan een buis naar beneden glijden. Nadat we door semi-koud water in wat stalen bakken mochten kwam eindelijk de topmodder. Bij het obstakel Quicksand gingen onder boomstammen door, door de modder. En dit was heerlijke grijze modder waarbij iedereen er top uit ging zien. Het laatste obstakel van de eerste ronde was panic room, wederom een obstakel met stroom. Hier mocht je onder de schrikdraden door tijgeren. De meeste draden hinger horizontaal, maar op het einde hingen er een paar verticaal, zodat het wat lastiger was om er ongeschonden doorheen te komen.

Strongmanrun 2013

Nu begon ronde twee en kregen we een groot deel van de obstakels nog een keer. De pittige heuvels hakten er de tweede keer zeker in, we kregen het niet voor niets vandaag. Ook het zwembad kwam een tweede keer voorbij. Helaas ging de glijbaan niet echt heel hard. Gelukkig kwamen we ook nog een aantal nieuwe obstakels tegen. The Wringer was wel een leuke, al namen veel deelnemers deze verkeerd, je moet er tussendoor en niet overheen. De buizen met modder waar we doorheen mochten waren ook erg leuk. Verder kregen we nog een aantal lage muurtjes met daartussen strak gespannen netten waar we onderdoor moesten tijgeren. Persoonlijk vond ik deze niet echt iets toevoegen, behalve dat ze goed over je rug krasten. Op dit deel van het parcours moest er ook flink gelopen worden, wederom over een prachtige trail. Ook kwamen we nog wat meer muurtjes tegen. Je kon deze allemaal zonder hulp doen. Dat geeft wel weer aan dat het meer een prestatierace is dan een obstacle run gericht op teamwork. Niet dat daar iets mis mee is, maar wij zijn iets meer fan van de runs die je samen moet overwinnen.


Toen ik voor de tweede keer door de terror wire ging en een flinke schok kreeg stuitte ik op een grote groep deelnemers die nog aan de eerste ronde bezig waren. Ik sprak even kort met een maatje van me die na meer dan anderhalf uur nog aan zijn eerste ronde bezig was, dus dat ging nog wel even duren. De meeste lopers die aan de eerste ronde bezig waren namen een gangetje aan de linkerkant van de camouflagenetten. En dit is toch wel één van de problemen van de massastart. Ik liep vooral tussen lopers die echt voor de tijd gingen en hier dus niet wilden wachten. Gevolg was dat ze aan de linkerkant de rij oversloegen en het obstakel namen. Dit zorgde bij veel deelnemers die aan hun eerste ronde bezig waren, en waarschijnlijk al veel vaker gewacht hebben, voor scheve gezichten. Het komt de sfeer niet ten goede en dat is jammer voor zo’n mooi parcours.

Strongmanrun 2013

Het laatste deel van de run is erg leuk doordat er zoveel obstakels vlak na elkaar staan en het publiek staat te juichen. Het publiek had op andere delen van het parcours af en toe even aansporing nodig, maar ging dan wel hard juichen. Dat was erg mooi om te zien en de meeste waren ook niet vies van een paar modderspetters zag ik naderhand. Bij de Firemans Fall moest ik nog even een meisje motiveren dat niet helemaal durfde, maar het uiteindelijk toch deed. Dat is waar het om draait, naast de fysieke ook de mentale obstakels overwinnen! Aan het einde mochten we nog één keer door het water, nog heerlijk door de modder en vervolgens nog even de schrikdraden ontwijken. Hierna kwam de splitsing voor de tweede ronde en de finish en dit was dus ook direct de finish.

 

Na de run

Na de finish kregen we de medaille omgehangen, kregen we wat sportdrank en stond er een hele groep dames met sponzen klaar. Hier werden we goed ingezeept om vervolgens door drie grote waterbakken te gaan zodat de meeste modder weg was. We waren namelijk behoorlijk vies geworden tijdens Quicksand. Vervolgens konden we een (alcoholvrij) biertje, pasta en ontbijtkoek ophalen. Om helemaal schoon te worden waren er ook nog een heleboel douches (met warm water) aanwezig. Hoe het later op de dag tijdens de extreme drukte was durf ik niet te zeggen,  maar toen ik binnen kwam was het allemaal erg goed geregeld.

Strongmanrun 2013

Verbeterpunten

De organisatie van de run zat heel goed in elkaar. Het parcours was ook erg mooi en de obstakels goed. Het zou nog iets leuker gemaakt kunnen worden door de finishen op een spectaculair obstakel zodat je eindigt met een climax. Logistiek is 8.000 deelnemers en tienduizenden toeschouwers op dit gebied wel de grens denk ik. Tijdens de run waren er redelijk wat wachttijden bij bepaalde obstakels, vooraf bij het binnengaan van de grote manege stonden er flinke rijen en ook voor de loopbrug bij de finish moest je behoorlijk wachten. Met de groei-ambitie van de Strongmanrun de komende jaren gaat het krap worden. De race zelf was top, maar zou met verschillende starttijden een stuk minder druk op bepaalde obstakels geven. Aan de andere kant is het de vraag hoeveel publiek er dan de hele dag door staat. In ieder geval stof tot nadenken voor de organisatie.


Conclusie

Samengevat was het een pittige run met mooie grote obstakels met een geweldig publiek. De extra’s als het goede schoonmaken direct na de finish, de vele douches en de pastamaaltijd zijn echt goed geregeld. We hopen wel dat de massastart geevalueerd gaat worden voor de editie van 2014 om het zo een nog mooiere run te maken.

De foto’s en uitslag vind je hier. We zien jullie zaterdag weer bij de Breakout Run. Let op, vandaag de laatste dag om in te schrijven!

Vergeet ons niet te volgen op Facebook voor al het laatste nieuws over Strongmanrun en obstacle running!

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

begon in 2012 met een simpele kalender op Obstakels.com. In 2013 kwamen daar schoenen en kleding bij op DutchMudMen.com. Sinds 2016 is er een heuse fysieke obstacle run store en wordt er hard gewerkt aan de volgende stap van Obstakels.com!

4 reacties

  1. Pingback: Obstakels.com Review Breakout Run 2013 - Obstakels.com

  2. Pingback: Obstakels.com Breakout Run 2013: Laatste info en alle obstakels! - Obstakels.com

  3. Pingback: Jaaroverzicht 2013 | Deel 3: Najaar - Obstakels.com

  4. Pingback: Een VIP-startplek bij de Fisherman's Friend Strongmanrun

Leave A Reply

X