Review Nuts Challenge (zomer-editie)

0

Wat een weekend hebben we weer achter de rug! Dit was obstacle running op zijn best. In Nederland hadden we de Tough Ten Miles – Tough Safari en de derde Ultimate Crossrun. In België was er Troll’s Xtrem Run, maar wij zijn met een groepje naar engeland geweest om daar twee obstacle runs te testen. We zijn begonnen met Spartan Race en vervolgens verder gereden naar Nuts Challenge. Het was een weekend vol mooie avonturen, ontmoetingen en modder. Heel veel modder! We beginnen met de review van de Nuts Challenge.

Op weg naar The Nuts Challenge

Aangezien we bij Spartan Race in een trailer sliepen (daarover later meer) en dus geen mooi appartement met douche hadden gingen we (Chantal, Toine en ik) vol modder op weg naar de Nuts Challenge. Het was slechts een uurtje rijden door het mooie zuiden van Engeland. Stiekem kwamen we ook voor de Nuts Challenge, omdat we al een aantal Spartan Races gedaan hebben en deze voor mij helemaal nieuw was. Toine had zijn teen tijdens de winter-editie gebroken, dus die kon zich het parcours nog goed voor de geest halen. Ook Nuts Challenge was een tweedaags evenement waar het zwaardere element op zondag was. Toen we zaterdag na de eerste dag aankwamen viel direct op dat het een heel ander evenement was. De obstakels zijn niet voor deze dag aangelegd, maar zijn permanent aanwezig. Het is een grote farm waar je normaal ook kunt trainen en welke vol staat met oude legerspullen. Ook hier werd ons weer een slaapplek aangeboden, maar in de kleine lettertjes stond dat we dan om zes uur op moesten staan. Met een starttijd van 10.00 uur lieten we deze even aan ons voorbij gaan.

Glijden

De glijbanen slijten in de harde engelse klei

Een heel ander evenement

Wij hadden ons opgegeven voor de Tough Nuts, de editie waarbij je een poging waagt om vier rondes te lopen. Je kunt ook kiezen voor drie rondes (complete nuts), twee rondes (mixed nuts) of één ronde (more nuts.) Je hebt 1 uur en 20 minuten per ronde en als je langzamer bent mag je niet aan de volgende ronde beginnen en kun je gaan douchen. Deze zogenoemde cut-off staat na drie rondes dus op 4 uur, red je die niet, dan ga je dus geen 4 rondes halen. Vooraf deden we hier een beetje lacherig over, want hoe moeilijk kon het zijn om 1.20 uur over 7 kilometer te doen. Toch?

Voor de run was het ook hier weer een weerzien van bekenden. Team Inov-8 was er, Mudstacle had een standje waar Team Mudstacle zich verzamelde, Obstacle Kit was aanwezig met hun shop en team en ook race director Wayne begroette ons hartelijk. Na wat uitleg over het parcours, de uitleg van straf voor het niet halen van een obstakel (30 seconden wachten als je mist, beter dan 30 burpees de dag ervoor dus) en de cut-offs mochten we na een korte warming-up weg. Namens Team Dutch Mud Men waren we met vijven afgereisd naar de Nuts Challenge. De rest was bij Spartan Race gebleven voor de Spartan Super op zondag.

Ronde één

In het begin liepen we nog lekker met zijn vijven, maar na de eerste serie bijzonder modderige trenches begonnen we elkaar toch uit het oog te verliezen. Samen met Chantal loop ik verder om er wel voor te zorgen dat we op tijd binnen zijn. Het is obstakel, na obstakel, na obstakel. Door de zaterdagrun was alles spekglad van de modder. Dus als je over een verticale muur van autobanden heen moest klimmen zaten deze al vol met modder en waren ze bijzonder glad. Je moest dus constant opletten dat je jezelf goed vasthield.

Jump

Een kleine variant van de splash jump / walk the plank.

Het parcours was goed ingelopen op zaterdag, dus alle trenches en andere obstakels zaten helemaal vol met modder en dat was goed te merken later op de dag.  De ondergrond was pittig. Ik begrijp nu goed waarom er vorige keer gebroken tenen, gekneusde enkels en meer blessures ontstonden. Naast een glad parcours is het ook een bijzonder onregelmatig parcours. Overal schieten boomwortels, stukken steen of andere dingen uit de grond. Lekker een slootje inglijden is er niet bij. Je moet constant opleten dat je heel blijft.

De obstakels zelf zijn niet extreem, maar soms wel pittig. Heel veel water, autobanden, modder, muurtjes, klimmen in netten, tijgeren, springen en modder. Dan is er vlak voor het einde nog een lange glijdbaan die van hout gemaakt is. Je voelt hem behoorlijk en als je goed links blijft kun je op het einde nog een heuveltje meepakken zodat je goed gelanceerd wordt. Daarna komen er nog een aantal obstakels in het water (lekker door een reddingsboot heen) en ga je via een paar obstakels richting de finish. In totaal zouden er meer dan 100 obstakels per ronde in moeten zitten en ik denk dat je dat inderdaad wel haalt.

Water

Lekker door het water

Na de finish staat er voor de Tough Nuts (vier rondes) een tafel waarop je je eigen voeding achter hebt kunnen laten. We lopen onze eerste ronde in 1 uur 15 en zijn dus maar vijf minuten voor de cut-off. We vrezen voor de rest van het team. We hebben vlak voor de run nog een massive ontbijt gehad en hebben nog geen zin in reepjes nu. Aangezien we maar net op tijd binnen waren besluiten we de tweede ronde lekker door te knallen. We weten nu wat we kunnen verwachten,  maar intussen zijn er ook kortere waves gestart die op het parcours lopen.

Scroll door onderstaande video om een idee van de modder te krijgen.

Rondje twee, drie en…. jaaaah ook vier!

Ronde twee start prima en we worstelen ons door de extreem modderige trenches. Zwaar, maar oh zo leuk om te doen. Hier doen we het voor! We komen wel in wat verkeer van een andere wave terecht en halen deze in. Voor deze zomer-editie is een extra lus van 500 meter met een aantal grotere obstakels bijgekomen. Hier stond ook de zogenoemde Nutcracker. Dit was een klim van een meter of 6 naar boven door een stapel traktorbanden. Er waren er drie en eentje ging er stuk op het moment dat wij aankwamen. Dit zorgde voor een behoorlijke vertraging. Vervolgens mochten we we een container opklimmen, hadden we een soort mini infinity jump zoals we kenden van Judgement Day.

Modder

De obstakels werden steeds gladder van de modder

We gingen nu weer de natuur in en pakten wederom wat slootjes mee. Ondanks de drukte leken we twee keer zo hard over het parcours te vliegen. Links, rechts, boven en onder. Overal haalden we deelnemers uit de langzamere wave in. Uiteindelijk liepen we onze twee ronde samen in 1 uur en 13 minuten. Wederom een stukje tijd gewonnen voor de derde ronde. Toen we over de finish kwamen hoorden we van Wayne dat de cut-off was aangepast. Omdat het parcours 500 meter langer is geworden en deze obstakels (met wachtrijen) extra tijd kosten is de cut-off van 1.20 uur naar 1.30 uur vergroot. Nu weten we in ieder geval dat we het zeker gaan redden.

We besluiten bij de finish even wat energierepen en gelletjes te eten en drinken wat. Er komen nog wat bekenden over de finish en na een minuut of vijf socializen besluiten we rondje drie te gaan lopen. We zijn op de helft en zijn al 2,5 uur onderweg. Ronde drie zitten we helaas wederom weer net achter een andere wave, dus het is weer inhalen geblazen in de eerste trenches. We merken nu dat het allemaal wel iets stroever begint te gaan. Ergens in het einde van ronde drie worden we ingehaald door James Appleton en Ross MacDonald van Team Inov-8 die al aan hun vierde ronde bezig zijn. Doordat we weten dat de cut-off veel ruimer is doen we iets rustiger om wat kracht te sparen voor de laatste ronde. Toch is het onze eer te na om de originele cut-off niet te halen. Dus met een nette 1.24 uur komen we na 3.52 uur binnen en kunnen we rustig aan onze vierde ronde beginnen.

Ross MacDonald

Even een praatje met Ross. Wij moeten hier dus nog een rondje terwijl de echt snelle lopers al binnen zijn.

Voor en tijdens de run werd ons gevraagd waar onze vlag was. Die reputatie hebben we dus intussen en die komen we natuurlijk graag na. Chantal droeg haar Dutch Mud Chicks vlag als cape en zelf droeg ik mijn Dutch Mud Men vlag ook al cape. Toine is uiteindelijk ook net binnen de cut-off binnengekomen en heeft zijn vierde ronde met vlag (en stok) gelopen. We gingen dus uiteindelijk over het parcours als Wonderwoman, Superman en The Flying Dutchmen.

The Flying Dutchmen

The Flying Dutchmen – Toine Bos

Deze vierde ronde met cape / vlag ging toch wat stroever. Het tijgert en klimt iets onderhandiger met anderhalve meter modderige vlag op je rug. Mezelf aan een touw door een buis naar boven trekken zonder mijn benen te gebruiken was deze laatste ronde misschien wel het zwaarste obstakel van de dag. De heuveltjes werden steeds zwaarder, het werd steeds kouder en we kregen honger. Damn, deze run hebben we echt onderschat.

Damn, deze run hebben we echt onderschat.

Uiteindelijk doen we 1.42 uur over de laatste ronde en zijn we meer dan vijf en een half uur onderweg voor 30 kilometer. Toine heeft uiteindelijk ook vier rondes af kunnen leggen en onze Belgische vrienden Mathias en Sebastien voltooien er drie wat ook erg knap is, aangezien Sebastien nog maar sinds kort de modder ontdekt heeft. Vooraf hadden we dit niet verwacht en we zijn dus ook best een beetje geintimideerd voor de winter-editie. Toch gaan we proberen de vier rondes te halen. Ga je mee?

En wat vonden we er van?

Als je in het woordenboek de term Mud Run op zou zoeken, dan kunnen ze daar foto’s van de Nuts Challenge neerzetten. Deze run is hier voor uitgevonden. De obstakels waren leuk, het parcours zwaar, de modder fantastisch, de sfeer goed en je kreeg het zeker niet cadeau. Door de constante druk van 1 uur en 20 minuten per rondje ben je toch echt aan het racen tegen jezelf en de klok. Deze run is een absolute aanrader en komt zeker weer op onze kalender voor komend jaar.

Modder

Twintig minuten douchen om mijn hoofd schoon te krijgen. Zooooo veel modder!

Ook een bijzonder woord voor de vrijwilligers. In Nederland is het bij sommige runs nog wel een lastig om vrijwilligers te krijgen, maar hier waren er voldoende. Daarnaast waren ze ook allemaal nog eens oprecht heel vriendelijk en enthousiast.

Tips voor jouw Nuts Challenge

Qua kleding hebben we nog wel een paar tips mocht je komend jaar de winter- of zomereditie willen lopen. Ten eerste moet je echt obstacle running schoenen hebben voor dit parcours. We hebben behoorlijk wat mensen hard zien vallen nadat ze door de modder aan het dansen waren. Ten tweede zijn knie-beschermers een must. Bij alle onderdelen waar je moeten tijgeren, door buizen moet of onder commandenetten of parachutes door mag kruipen lagen flinke stenen in de grond. Zelfs met kniebescherming ging je het op een gegeven moment voelen. Ten derde (en deze was ik vergeten) zou armbescherming niet verkeerd zijn. Mijn complete onderarmen zitten onder de plekken en schaafwonden.

Nuts Challenge

Een hoge dichtheid van obstakels

Conclusie

Deze moet je gewoon een keer gedaan hebben. Klinkt het intimiderend? Begin dan met de zomer-editie en pak daarna de winter-editie mee. Je krijgt zeker 100+ obstakels per ronde en hebt gegarandeerd een leuk en zeer modderig weekend. Uiteindelijk hebben er van de 211 starters op de Tough Nuts (vier ronden) na de extra 30 minuten slechts 67 de finish gehaald. En dat is tijdens de simpele zomer-editie. Ben gewaarschuwd!

Dit weekend staan Tough Mudder NRW en de Fisherman’s Friend Strongmanrun op de agenda. Wij hebben er weer zin in. Zien we jullie daar?

 

Spullen nodig voor je volgende run? Kijk dan bij Dutch Mud Men.
Share.

About Author

begon in 2012 met een simpele kalender op Obstakels.com. In 2013 kwamen daar schoenen en kleding bij op DutchMudMen.com. Sinds 2016 is er een heuse fysieke obstacle run store en wordt er hard gewerkt aan de volgende stap van Obstakels.com!

Leave A Reply

X